امروز متوجه شدم قاضی دهنوی، معروف به حداد بر اثر ابتلا به ویروس کرونا درگذشت.
دوست نداشتم این فرد آدم کش قبل از اینکه تقاص کارهایش را در محاکمه قانونی و علنی بازپس دهد به این شکل بمیرد.
قاضی حداد یکی از سه متهمی بود که سال هشتاد و هشت، من و ۱۳۰ نفر را به جهنم کهریزک فرستاد. در آنجا به بدترین شکل شکنجه شدیم، شکنجه هایی که حتی در خواب هم نمیدیدم. شب سوم که در کهریزک اسیر بودیم مامورین بازداشتگاه کهریزک بدون هیچ دلیلی به من پابند آهنی زدند و از پا آویزان کردند و بی رحمانه مرا با لوله های پی وی سی شکنجه کردند و اگر چند روز بیشتر در آنجا می ماندیم امروزه من هم یکی از کشته شدگان کهریزک بودم.
بعد از آزادی از زندان اوین در دادسرای نظامی نیروهای مسلح از مامورین بازداشتگاه کهریزک شکایت کردم و هفت جلسه در دادگاه حضور داشتم ولی متاسفانه کسانی که باید محاکمه میشدند محاکمه نشدند و در دادگاه حضور نداشتند و در آخر حکم اعدام دو افسر نگهبان را صادر کردند ولی خانواده ها از حکم اعدام آنها گذشتند زیرا می‌خواستند آمرین اصلی جنایت کهریزک محاکمه بشوند.
بعد از شکایتم از مامورین نیروی انتظامی که نتیجه ای هم نداشت این بار قرار شد از کسانی شکایت کنیم که ما را به زندان غیر قانونی کهریزک فرستاده بودند. به همراه مجید مقدم ، حامد صدرالدینی، حسین نصر اصفهانی و فرهاد یگانه دو بار از قاضی حداد، حیدری فر و سعید مرتضوی شکایتمان را در کارکنان دولت ثبت کردیم، یک بار در سال ۸۹ در شعبه دوم کارکنان دولت و یک بار هم در سال ۹۰ در شعبه پانزدهم ولی متاسفانه هیچ وقت به شکایت ما بازداشت‌شدگان رسیدگی نشد.
در طول این سالها همیشه امید داشتم کسانی که ما را به بازداشتگاه غیر قانونی کهریزک فرستادند و پنج تن از جوانان وطن؛ محسن روح الامینی، محمد کامرانی ، امیر جوادی فر ، احمد نجاتی کارگر و رامین آقازاده قهرمانی زیر شکنجه جانشان را از دست دادند در یک دادگاه عادلانه محاکمه بشوند و تقاص جنایت هایی که در حق مردم کردند را به شدیدترین شکل ممکن ببینند ولی متاسفانه دست تقدیر این طور رقم نزد.
علی اکبر حیدری فر یکی از سه متهمی بود که تیر ماه سال ۸۸ ما را در حیاط پلیس پیشگیری به کهریزک اعزام کرد ولی در آخر خودش بخاطر کلاه برداری به چند سال حبس محاکمه شد و در آخر با مجید مقدم یکی از بازداشتی های سابق کهریزک که به سه سال زندان مجدد محکوم شده بود در زندان اوین رو به رو شد.
آیا حیدری فر یک روز فکرش را میکرد با کسی که سال ۸۸ او را به زندان کهریزک فرستاده هم بند بشود؟
امروز هم قاضی حداد در اثر مریضی کرونا به هلاکت رسید. قبل از نوشتن این متن ناخودآگاه به یاد سعید مرتضوی افتادم و این را باور دارم دست سرنوشت به زودی زود به سراغ او هم خواهد رفت چون باور دارم خون بی گناهان هیچ وقت پایمان نخواهد شد.
آقای مرتضوی سال هشتاد و هشت را به یاد بیاورید و جایی به نام کهریزک.
در آن سال شخص شما، بازپرس حیدری فر و قاضی حداد من و برادرانم را به آنجا منتقل کردید به جایی که اسم بازداشتگاه را هم نمی شد بر آن گذاشت. به جایی که برای قاتلان و جنایتکاران هم حق نیست چه برسد به کسانی که حق خود را می خواستند. آقای مرتضوی قطعا شما لحظه ای هم نمی توانید شرایط آنجا را درک کنید. اگر فردا روزی هم در دادگاه نمایشی محاکمه شوید قطعا شما را از پا آویزان نمی کنند ، قطعا شما را با قفل و لوله نمی زنند ، قطعا به شما برای یک شبانه روز فقط نصف سیب زمینی نمی دهند ، قطعا چشم شما را کور نمیکنند ، قطعا جای شما برای خواب کم تر از نیم متر نیست ، قطعا شما را در قفس نمی کنند ، قطعا جان شما را نمی گیرند.
بله آقای مرتضوی! شما این لحظات را درک نخواهید کرد!
شما نمی توانید لحظه ای حال مادرانی که جگر گوشه هایشان را به خاطر شخص شما از دست دادند را درک کنید.
آقای سعید مرتضوی! خون جانباختگان بازداشتگاه کهریزک بر روی دستان شماست ولی بدانید که حکومت با کفر پا برجاست ولی با ظلم پا برجا نمی ماند. شما باید روزی جواب پس بدهید و امیدوار هستیم که در آن روز در دادگاهی عادلانه و نه در دادگاههای زیر نظر جمهوری اسلامی که سراسر نقض قانون است جواب پس دهید و محاکمه شوید.
همیشه سعید امامی را در ذهن داشته باشید و به این نظامی که فرزندان خود را می خورد دل خوش نباشید.
این دنیا دار مکافات است و تاوان گناهانتان را یک روز پس خواهید داد. دست بالای دست بسیار است و همیشه حق بر ناحق پیروز خواهد شد.
۸ آبان ۱۳۹۹
