"نظام" اجازه محاکمه را صادر کرده؟

"نظام" اجازه محاکمه را صادر کرده؟

نادر قاضی پور، نماینده ارومیه در مجلس، به خبرگزاری ایلنا خبر داد که مجلس در حال پیگیری شکایت جدیدی از محمود احمدی‌نژاد است.

به گزارش ایلنا، قاضی‌پور با اشاره به رای گیری اعضای کمیسیون ویژه حمایت از تولید ملی، اعلام کرد: "در جلسه کمیسیون با رای اکثریت اعضا قرار شد نماینده مجلس برای پیگیری شکایت از رییس جمهور سابق بر عهده من باشد." او در تشریح علل شکایت از احمدی‌نژاد گفت: "بر اساس قانون دولت موظف به تشکیل شورای گفت‌وگو و برگزاری جلسات آن برای حل مشکلات مردم است. با توجه به اینکه آقای احمدی‌نژاد توجهی به این دستور قانونی نداشتند، مجلس تصمیم گرفت این کم‌کاری و بی‌توجهی رییس‌جمهور سابق را پیگیری کند و به همین دلیل مستندات خود را به قوه قضاییه تحویل می‌دهیم." او در پاسخ به این سوال که "آیا این شکایت هم همچون سایر شکایات نیمه‌کاره رها می‌شود یا تا انتها آن را پیگیری می‌کنی؟"، تاکید کرد: "حتما ما پیگیری‌های خودمان را انجام می‌دهیم، اما اینکه شکایت به سرانجام می‌رسد یا خیر را من نباید پاسخ بدهم، بلکه آیت‌الله آملی لاریجانی رییس قوه قضاییه باید به آن جواب بدهند."

در هفته‌های اخیر خبر شکایت احمدی نژاد از اسحاق جهانگیری، معاون اول حسن روحانی، خبر ساز شده بود. وکیل احمدی‌نژاد دلیل این شکایت را "اتهامات بی اساس علیه دولت قبل" خوانده بود که "با هدف تخریب باورهای مردم و تشویش در اذهان عمومی" صورت گرفته است. خبر شکایت احمدی‌نژاد در حالی منتشر می‌شد که او تاکنون حاضر به شرکت در جلسات دادگاهی که برای رسیدگی به شکایت‌ها علیه او تشکیل شد، نبوده است.

در اواخر دوره ریاست جمهوری احمدی‌نژاد، احضاریه‌ای برای او ارسال شد که نشان می‌داد در آذرماه سال ۱۳۹۲ باید در دادگاه حاضر شود. با رسیدن موعد مقرر، با وجود تاکید قاضی بر ضرورت حضور احمدی‌نژاد در جلسه دادگاه، او به این جلسه نرفت. در آن زمان سرپرست دادگاه‌های کیفری استان تهران اعلام کرد: "امروز اولین جلسه‌ در رابطه با این پرونده برگزار شد و اظهارات شکات دعوت شده مورد استماع قرار گرفت، ولی آقای احمدی‌نژاد حضور پیدا نکرد و جلسه خاتمه پیدا کرد." او تاکید کرده بود: "با توجه به این که جلسه تحقیقات امروز به پایان رسیده ممکن است یک هفته زمان ببرد تا هیات قضایی تصمیم بگیرد که اقدام بعدی دادگاه چه خواهد بود." سرپرست دادگاه‌های کیفری استان تهران اضافه کرده بود: "اگر محمود احمدی‌نژاد فردا هم به دادگاه بیاید اظهارات او استماع می‌شود."

البته احمدی نژاد روز بعد به دادگاه نرفت و یک هفته از جلسه دادگاه هم سپری شد و هیات قضایی هم تصمیمی نگرفت! به گفته حجت‌الاسلام محسنی‌اژه ای، سخنگوی قوه قضائیه، قرار بود که جلسه بعد در ۱۶ دی ماه سال ۱۳۹۲ تشکیل شود، که آن هم بعدها تکذیب شد. در همان روزی که باید دادگاه دوم تشکیل می‌شد، سرپرست دادگاه های کیفری استان تهران اعلام کرده بود: "امروز وقت رسیدگی به اتهامات رئیس جمهور سابق نیست و هنوز جلسه دوم دادگاه تعیین وقت نشده است." این پرونده پس از آن مسکوت ماند و دیگر خبری از روند رسیدگی به آن منتشر نگردید. به نظر می‌رسید که دستگاه قضائی اجازه رسیدگی به پرونده احمدی‌نژاد را نیافته است.

بعدها و در مرداد ماه سال ۱۳۹۳، غلامعلی جعفرزاده ایمن‌آبادی، نماینده مجلس و از نزدیکان علی لاریجانی خبر داد که علیه محمود احمدی‌نژاد شکایت جدیدی به کمیسیون اصل نود مجلس ارائه کرده است. او گفته بود: "در نامه‌ای به محمدعلی پورمختار رییس کمیسیون اصل ۹۰ مجلس شورای اسلامی شکایتی از دولت‌های نهم و دهم درباره تخلفات گسترده اداری طی هشت سال گذشته ارایه کردم." او ضمن اشاره به گزارش جدید دولت روحانی درباره تخلفات دوره احمدی‌نژاد، تاکید داشت: "این گزارش نشان دهنده تخلفات عمده دولت نهم و دهم در زمینه جذب غیرقانونی نیروی انسانی و طی نشدن مراحل قانونی شامل عدم آگهی در روزنامه‌ها، جراید و اعلام عمومی آن و برگزار نشدن آزمون و مصاحبه و غیره بود. در این مدت ۲۰۰ موسسه و سازمان خلاف مقررات، بدون اطلاع و تصویب مجلس شورای اسلامی ایجاد و راه اندازی شد که حداقل خسارت وارده حاصل این اقدام غیرقانونی، چاق، فربه و کم تحرکی دولت بوده است." این شکایت هم بی‌اثر بود و هیچگاه خبری از نتایج آن منتشر نشد. در این مدت برخی چهره‌های سیاسی آشکارا خواستار محاکمه احمدی نژاد شدند، که این خواسته‌ها نیز بی‌اثر بود.

در خردادماه سال ۱۳۹۳، غلامعلی جعفرزاده ایمن آبادی گفته بود: "دستگاه قضا باید به تخلفات احمدی‌نژاد رسیدگی کند تا عبرتی برای سایر دولت ها باشد، اگر می خواهیم قانون در کشور نهادینه شود باید با هر متخلفی مطابق قانون برخورد شود بنابراین لازم است با دولت قبل به دلیل تخلفاتی که مرتکب شده است به صورت قانونی برخورد شود. باید دادگاه علنی تشکیل و عملکرد دولت دهم بررسی و قضاوت شود و احمدی نژاد هم بیاید و دفاع کند." علی مطهری بارها خواستار محاکمه احمدی نژاد شد و از جمله در خرداد سال ۱۳۹۳ گفت: "قصد قضاوت کردن در مورد افراد و حوادث سال ۸۸ را ندارم اما طبق قانون اساسی حصر خانگی بدون حکم قضایی خلاف محسوب شده و در این خصوص احمدی‌نژاد نیز باید محاکمه شود." چندی بعد و در بهمن ماه سال ۱۳۹۳، احمد توکلی نیز اعلام کرد: "هر کسی قانون شکنی کرده باشد باید محاکمه شود و از نظر من احمدی نژاد قانون شکن بوده است."

اخیرا عیسی کلانتری وزیر کشاورزی سابق هم گفته است: "امروز باید از آقای احمدی‌نژاد خواسته شود که اسناد هزینه‌کرد ۸۰۰ میلیارد دلار را به مردم ارایه دهد. حتی به عقیده من باید احمدی نژاد محاکمه شود." همچنینمرتضی الویری شهردار سابق تهران با اشاره به دوره مدیریت احمدی‌نژاد در شهرداری گفت: "بر اساس منابع موثق، تخلف ۳۳۰ میلیاردی در زمان ایشان رخ داد. در زمان مدیریت من (الویری) بنا بر این بود که حتی تخلفات ریز هم در دادگاه‌ها بررسی شود، چنانچه در آن دوره و در جلسات بازجویی، اهدای یک سکه یا دیوان حافظ به مدیران شهرداری نیز مورد سوال قرار گرفت، اما برای دوران احمدی‌نژاد به تخلفات وی ورود نشد."

اکنون مجلس شورای اسلامی هم ش

تهران تنها پایتخت جهان است که اهل تسنن مسجد ندارند تخریب نمازخانه؛ به جای حکومت خجالت می‌کشیم

تهران تنها پایتخت جهان است که اهل تسنن مسجد ندارند

تخریب نمازخانه؛ به جای حکومت خجالت می‌کشیم

یک نمازخانه اهل سنت روز سه شنبه در تهران تخریب شد؛ نمازخانه پونک پیش از این هم توسط نیروهای امنیتی پلمپ شده بود. در آن دوره ها پی گیری مولوی عبدالحمید و سایر چهره های شناخته شده اهل سنت به رفع پلمپ این نمازخانه انجامیده بود اما دیروز و در حالی که اهل تسنن در تهران از حق داشتن مسجد محروم هستند این نمازخانه تخریب شد. در این زمینه با حاصل داسه، نماینده سابق کردستان در مجلس شورای اسلامی و از چهره های فعال کرد و همچنین جلال جلالی زاده، نماینده سابق سنندج در مجلس و تنها عضو شورای مرکزی اهل سنت در جبهه مشارکت مصاحبه کرده ام که به تخریب نمازخانه پونک اعتراض دارند. از آنها سوال کرده ام: چرا نمازخانه تخریب شد و چرا به اهل سنت در تهران اجازه ساخت مسجد و اقامه نماز نمی دهند؟

به گزارش وب سایت سنی آنلاین پس از مراجعه نیروهای امنیتی به نمازخانه پونک و گرفتن تلفن همراه مولوی عبیدالله موسی‌زاده- امام جماعت این نمازخانه- و تفتیش منزل وی، ده‌ها تن از نیروهای شهرداری اقدام به تخریب این نمازخانه کردند.

ممنوعیت ساخت مسجد برای اهل سنت در تهران تازگی ندارد و هیچ یک از اعتراضات و پی گیری های شهروندان سنی مذهب در این زمینه هم طی ۳۷ سال گذشته نتیجه ای در پی نداشته.

 مولوی عبدالحمید، امام جمعه اهل سنت زاهدان و یکی از سرشناس ترین چهره های اهل سنت در ایران روز گذشته در نامه ای جداگانه به رهبر جمهوری اسلامی و همچنین حسن روحانی به تخریب نمازخانه پونک اعتراض کرده و خطاب به آیت الله خامنه ای نوشته است: "در شرایطی که افراط‌گرایی، تکفیر، تفرقه و خشونت در دنیا موج می‌زند و جهان اسلام نیازمند آرامش و سعه‌صدر است، برادران و خواهران اهل‌سنت چنین انتظاری نداشتند. این نوع برخوردها به دشمنان اسلام، عوامل خشونت‌طلب و افراط‌گرا فرصت می‌دهد تا به اختلافات دامن بزنند و مردم شریف و همیشه در صحنه اهل‌سنت را مأیوس کنند".

مولوی عبدالحمید، براساس گزارش وب سایت سنی آنلاین خطاب به حسن روحانی هم نوشته است: "عدم تحمل یک نمازخانه معمولی و تخریب آن، در شهری‌که اجازۀ ساخت مسجد به شهروندان اهل‌سنت داده نمی‌شود و مطالبۀ سی‌وهفت سالۀ آنها پس از پیروزی انقلاب اسلامی ناکام مانده است، تنها جریحه‌‌دار نمودن احساسات جامعه اهل‌سنت ایران نیست، بلکه احساسات مسلمانان جهان را نیز جریحه‌دار می‌نماید".

حاصل داسه، نماینده سابق کردستان در مجلس شورای اسلامی اما در مصاحبه با روز می گوید که راس حاکمیت چنین مساله ای را به عنوان تهدید نگاه می کند؛نگاهی که از عدم اعتماد ناشی می شود و باعث خسارت سنگینی برای کشور است. او توضیح می دهد: "هرکسی با هرمذهب و دین و آئینی حق دارد از حقوق مساوی با سایر هموطنان خود برخوردار باشد. اینکه در ایران به اهل سنت با حساسیت بیشتری نگاه می شود خیلی غلط است؛ نگاهی است که شکاف خیلی زیادی ایجاد میکند،هزینه چنین شکافی خیلی بیشتر از مسائل دیگری است که در کشور به آن مبتلا هستیم".

این نماینده سابق مجلس می گوید: "اینکه اهل سنت اجازه داشتن مسجد در تهران نداشته باشند یا نمازخانه شان تخریب شود، بحث قابل تاملی است. البته در حاکمیت نگاه یکدستی به این مساله نیست و من با توجه به دیدارها و جلسات و مذاکراتی که دارم میدانم بخشی از دولت مخالف این نگاه است و می گوید که اهل سنت باید مسجد شان را داشته باشند اما اینکه در راس حاکمیت چنین مساله ای را به عنوان تهدید می بینند خیلی بد است. این نگاه از عدم اعتمادی می آید که باعث خسارت سنگینی به کشور است و هیچ گونه هم نمی شود آن را جبران کرد."

او خواستار به رسمیت شناختن حق طبیعی اهل سنت در ایران است و می گوید: "ابتکار عمل در دست دولت و حکومت است،آنها باید قدم اول را بردارند. اگر بخواهیم در جامعه مسلمان منطقه هم حرفی برای گفتن داشته باشیم باید این نگاهها را اصلاح کنیم و حق طبیعی اهل تسنن را به رسمیت بشناسیم."

آقای داسه سپس به سفر حسن روحانی به کردستان اشاره می کند و می گوید: "آقای روحانی که به سنندج رفته بود، خبرنگاران سوال کردند از اهل سنت، سفیر نداریم، گفت داریم. ولی ما مطمئن هستیم که نیست و همین ها باعث می شود که اهل تسنن و کردها معترض باشند و شکایت داشته باشند. اگر چنین نگاهی ادامه داشته باشد آینده روشنی وجود نخواهد داشت، باید تغییر دهند این نگاه را".

دکتر جلال جلالی زاده هم در مصاحبه با روز با اعتراض و انتقاد شدید نسبت به این مساله می گوید: "این مساله یک مساله خیلی دردآور است که آقایان اینقدر پیچیده کرده اند. مردم با هرنظری، در تهران یا هرشهرستانی، فرقی نمی کند باید از حقوق خود برخوردار باشند. در هربخش و شهرکوچکی از شهرهای اهل سنت مساجد اهل تسنن به وفور یافت می شود چرا اهل سنت حق ندارند مساجد خود را داشته باشند؟ نه مخالف قانون اساسی است نه مخالف مصالح ملی است اما حساسیت های بیخودی که ایجاد می شود و مردم را بدبین می کند."

و می افزاید: "ما این همه ادعای وحدت می کنیم و شعار وحدت می دهیم و ادعای دفاع از حقوق مسلمانان در اقصی نقاط جهان را داریم،اما باحقوق هموطنان خودمان اینطور رفتار می کنیم! واقعا کار درستی نیست. مسئولان باید به خودشان بیایند و نسبت به نماز خواندن هموطنان سنی خود این همه حساسیت نشان ندهند. اصلا قابل توجیه نیست، ما که گمان می کنیم دین مان مترقی ترین، کامل ترین و دموکرات ترین ادیان دنیا است باید در عمل ثابت کنیم. باید برای هموطنان خود احترام قائل شویم. اصلا اهل سنت نباشد، یهودی باشد، زرتشتی باشد، مسیحی باشد، همه ایرانی هستند و حق و حقوقی برابر با سایر هموطنان خود دارند. شما نگاه کنید حدود ۱۵ استان کشور، اهل سنت دارند. در برخی استان ها در اکثریت هستند در برخی ۵۰ درصد و …هر ایرانی به مثابه یک انسان، یک شهروند و یک هموطن در این کشور حق دارد. از کشورهای دیگر که نیامده اند." 

به گفته آقای جلالی زاده، تهران تنها پایتخت در جهان است که اهل تسنن مسجدی ندارند: "ما در کشورمان کسانی را داریم که زاده کشورهای دیگر هستند اما امروز در کشور ما از مسئولیت های مهمی برخوردارند. اهل سنت که هیچ ادعایی ندارند فقط می گویند ما ایرانی هستیم،ما هموطن هستیم، ما دوست داریم در توسعه کشورمان سهیم باشیم، مشارکت داشته باشیم. بسیاری از اهل تسنن برای حفظ این کشور شهید داده اند، جوان داده اند، متاسفانه حتی به آنها توجهی نمی شود. ما افرادی داریم که فرزند شهید هم هستند که باید در کشورهای مختلف آواره باشند چون در کشور خودشان حقوقی ندارند. حاکمیت، قوه قضائیه و خود مقام رهبری باید به فکر حل این مشکل باشند. تاریخ فردا قضاوت می کند که در زمانی که جمهوری اسلامی در ایران حاکم بود اهل سنت حق نداشتند در پایتخت ایران مسجدی داشته باشد. تهران تنها پایتختی است در جهان که اهل سنت مسجد ندارند. نگاه کنید مسکو، واشنگتن، پاریس و هر شهر و کشور دیگری اهل سنت مسجد دارند،نمی دانم در اینجا اگر ما مسجد داشته باشیم موجب به هم خوردن چه نظمی می شود؟ منافع چه گروهی را به خطر می اندازد؟ وقتی ادعا می کنیم می توانیم دنبا را اداره کنیم چطور در پایتخت کشور خودمان نمی توانیم؟ این برخوردها موجب بدبینی مردم و ایجاد اختلاف میان شیعه و سنی و از بین رفتن وحدت می شود. با توجه به موقعیت بحرانی منطقه، این رفتارها به مصالح کشور هم نیست. باید با نگاه یکسانی به همه شهروندان نگاه شود. باید از حقوق همه شهروندان حفاظت و دفاع شود و هرشهروندی احساس امنیت و آرامش بکند. ما ادعا می کنیم که اسلام را به دنیا صادر می کنیم ولی حتی اجازه نمی دهیم اهل سنت در تهران نمازشان را بخوانند".

از او سئوال می کنم:در پاسخ به پی گیری های شما در این زمینه چه پاسخی به شما داده اند؟ 

می گوید: "هیچ پاسخی ندارند. زمانی که نماینده بودیم به مراجع نامه نوشتیم درباره مسائلی که اهل سنت دارند، تنها آیت الله منتظری جواب دادند،هیچ مرجعی هم حاضر نشد پاسخ نمایندگان اهل سنت را بدهد. هرگروهی متاسفانه به کس دیگری واگذار می کند. بالاخره باید مشخص شود که در این کشور چه کسی مسئول است و چه کسی در مقابل شهروندان ایرانی، اعم از شیعه و سنی و زرتشتی و مسیحی و یهودی مسئول است؟ اگر نهادهای مختلف به گردن هم می اندازند تاریخ که قضاوت خواهد کرد. چه کسی پاسخگو است در قبال اینکه شخص مسلمانی نمی تواند در کشورش نماز بخواند؟ این خیلی مهم است در کشوری که ادعای ام القرای جهان اسلامی می کند کسی نمی تواند در پایتخت نماز بخواند".

او می افزاید: "جالب این است که برخی حسینیه ها را اجاره می کنند برای مراسم ترحیم، یک نفر باید روضه بخواند اما اهل سنت نمی توانند براساس عقیده خودشان رفتار کنند و آنطور که هست انجام دهند. شبکه استان کردستان اذان شیعه را پخش می کند، یعنی دو گونه اذان می خوانند خب چطور در تهران نمی توان حتی مسجد داشت؟ نمازخانه اجاره می کنند اهل سنت، و اهل سنت هزار تومان هزارتومان پول می گذارند تا اجاره نمازخانه شان را بتوانند بپردازند. واقعا من خودم جای حکومت خجالت می کشم که چرا آخر؟ خودشان باید مسجد درست کنند برای همه مردم، برای اهل تسنن اما متاسفانه حتی نمازخانه ها را هم اجازه نمی دهند چه برسد به مسجد". 

«مسوولین دولتی صریح بگویند که اسرائیل باید محو شود» احمد خاتمی: اگر آمریکایی‌ها بخواهند حمله کنند، آن‌ها را تا عمق خاک‌شان تعقیب می‌کنیم

«مسوولین دولتی صریح بگویند که اسرائیل باید محو شود»

احمد خاتمی: اگر آمریکایی‌ها بخواهند حمله کنند، آن‌ها را تا عمق خاک‌شان تعقیب می‌کنیم

امام جمعه موقت تهران گفت که مسوولین جمهوری اسلامی باید مانند بنیان‌گذار این نظام، بر محو اسراییل تاکید کنند.

سید احمد خاتمی امام جمعه موقت تهران به مسوولین دولت جمهوری اسلامی توصیه کرد که مانند آیت الله خمینی، بر محو اسراییل تاکید کنند.

وی از تیم مذاکره کننده دولت قدردانی کرد و گفت: «در ارزیابی‌هایمان منصف باشیم، هم نقاط قوت را ببینیم و هم نقاط ضعف را، نقاط قوت را دوستانه بگوییم و نقاط ضعف را تذکر دهیم».

خاتمی افزود: «دشمن‌مان یعنی آمریکایی‌ها در پی این هستند که جامعه ایران را دوقطبی کنند، مراقب باشیم که دو قطبی شدن جامعه بازی در میدان دشمن است، ما یک مسئله ملی داریم و رهبر انقلاب با چشم باز و با هوشیاری و زیرکی که همه آن را قبول دارند این مسائل را پیگیری می‌کنند و روسای سه‌قوه و به خصوص رئیس‌جمهور محترم نیز تلاش می‌کنند که این مسئله به مصلحت نظام و به تایید رهبری برسد آن را فیصله دهند».

احمد خاتمی تهدید نظامی اوباما را از رجزخوانی‌های آمریکایی‌ها دانست و گفت: «او می‌گوید اگر لازم باشد مشکلات‌مان را از طریق نظامی با ایران حل می‌کنیم، چیز تازه‌ای نگفته است. ما به استقبال هیچ جنگی نمی‌رویم اما اگر آمریکایی‌ها بخواهند بار دیگر شانس‌شان را بیازمایند تردید نکنند، رزمنده‌هایشان را با هواپیما می‌آورند اما با تابوت به شهرشان برخواهند گشت. در جنگ زمینی هم بدانند که جمهوری اسلامی ایران تا عمق خاک دشمن، دشمن را تعقیب خواهد کرد».

امام جمعه موقت تهران در ادامه با اشاره به سفر لوران فابیوس، وزیر خارجه فرانسه به تهران، گفت: «آنها در مصاحبه‌های خود اعلام می‌کنند که ما به ایران می‌رویم و با مسئولان آنها در مسائل مختلف از جمله اسرائیل صحبت می‌کنیم، همین فابیوس به صراحت گفته موضع ما همان موضع گذشته است، لذا ما از مسئولین خود انتظار داریم که البته همین‌طور هم هست، همانگونه که در باطن خود بر این نکته اصرار دارند مثل امام به صراحت بگویند که اسرائیل باید از صحنه روزگار محو شود».

وی ادامه داد: «در همین مذاکرات اخیره همین وزیر خارجه فرانسه دل ملت ایران را خرد کرد و خودش را کشت تا از رژیم صهیونیستی حمایت کند».

از سوی دیگر، حسن رحیم‌پور ازغدی در سخنان پیش از خطبه‌های نماز جمعه، از قول روح‌الله خمینی گفت: «امام نظرش این بود که اگر دیدید آمریکا در سراسر خاک خود مسجدسازی کرد و صدای اذان از این مساجد به گوش رسید، باز هم مرگ بر آمریکا یادتان نرود».

محمدعلی طاهری، بنیانگذار عرفان حلقه به 'اعدام محکوم شده است'

میزان، خبرگزاری رسمی قوه قضاییه ایران، به نقل از یک "منبع آگاه" گزارش کرده که محمدعلی طاهری، بنیانگذار "عرفان حلقه" یا "عرفان کیهانی" به اعدام محکوم شده است.

خبرگزاری قوه قضاییه به نقل از این منبع نوشته که حکم اعدام به وکیل آقای محمد طاهری ابلاغ شده و او می‌تواند در مهلت قانونی درخواست تجدید نظر کند.

پیش از این آقای طاهری به اتهاماتی چون توهین به مقدسات، مداخله غیرقانونی در امور پزشکی و درمان بیماران، ارتکاب فعل حرام و رابطه نامشروع و استفاده غیرمجاز از عناوین علمی به حبس و جریمه نقدی محکوم شده بود و در اردیبهشت امسال دادگاه به اتهام "افساد فی‌الارض" او رسیدگی کرده است.

پیش از این و در خرداد ماه محمود علیزاده طباطبایی، وکیل محمدعلی طاهری، گفته بود که از حکم اعدام موکلش مطلع شده اما این حکم هنوز ابلاغ نشده است، اما یک روز پس از آن قوه قضاییه صدور چنین حکمی راتکذیب کرد.

آقای طاهری از سال ۱۳۹۰ بازداشت شده بود. در سال‌های اخیر هواداران بنیانگذار "عرفان حلقه" چندین بار در اعتراض به وضعیت او دست به تجمع زدند.

به غیر از آقای طاهری با شمار دیگری از افراد مرتبط با عرفان حلقه نیز برخورد قضایی شده است. به غیر از بازداشت تعدادی از آنها زمستان سال گذشته ۱۶ نفر از "مربیان" این مکتب عرفانی در ایران در مجموع به ۳۷ سال حبس محکوم شدند.

زیبا محمدیان، همسر محمدعلی طاهری هم از جمله افرادی بوده که در جریان برخوردهای قضایی با پیروان این مکتب بازداشت شدند.

عکس از تجمع هواداران محمدعلی طاهری در مقابل دادگاه انقلاب در سال ۱۳۹۳

محمدعلی طاهری سال گذشته در نامه‌ای خطاب به احمد شهید گفت بازجویان سپاه با "اعمال فشار و شکنجه روانی" او را وادار به "اعترافات ساختگی" کردند.

او گفته بود به خاطر تهدید به اعدام و همچنین تهدید به "صدمه رسانیدن به همسرش و در نتیجه بی سرپرست شدن فرزندانش" به "مصاحبه ساختگی" تن داده، و این مصاحبه از تلویزیون سراسری پخش و همچنین ضمیمه پرونده او شده است.

رسانه‌های رسمی و مقام‌های حکومتی در ایران از این مکتب تحت عناوینی چون "عرفان‌های نوظهور" نام می‌برند و چنین عقایدی را رد می‌کنند.

آیت‌الله علی خامنه‌ای، رهبر ایران، پیش از این گفته است که "دشمنان" جمهوری اسلامی "عرفان‌های کاذب" و "شبکه کلیساهای خانگی" را در ایران ترویج می‌کنند تا دین در جامعه ایران ضعیف شود.

تصویب قطع‌نامه مربوط به توافق هسته‌ای (۲۲۳۱) در شورای امنیت

شورای امنیت سازمان ملل متحد روز دوشنبه ۲۹ تیر به اتفاق آرا قطع‌نامه ۲۲۳۱ را که در پی توافق اتمی میان ایران و شش قدرت جهانی تنظیم شده بود، تصویب کرد.

به گزارش رویترز، در این قطع‌نامه سلسله تدابیری برای رفع برخی از تحریم‌ها علیه ایران وجود دارد و در کنار آن، راه‌هایی برای بازگرداندن تحریم‌ها در صورت نقض توافق از سوی ایران در ده سال آینده گنجانده شده است.

تحریم‌ها نیز زمانی برداشته می‌شوند که آژانس بین‌المللی انرژی اتمی پس از راستی‌آزمایی‌ها، تایید کند که تهران به تعهدات خود بر مبنای توافق وین عمل کرده است.

پیش‌نویس قطع‌نامه چهارشنبه گذشته توسط سامانتا پاور، نماینده آمریکا در سازمان ملل به شورای امنیت ارائه شده بود و با توجه به این که اعضای دائم شورای امنیت در مذاکرات حضور داشتند، پیش‌بینی می‌شد که قطع‌نامه بدون هرگونه مانعی تصویب شود.

همزمان شورای وزیران خارجه اتحادیه اروپا نیز توافق جامع اتمی با ایران را تایید کرد و دولت باراک اوباما نیز متن توافق را برای بررسی به کنگره آمریکا فرستاد.

گفتنی است که بر مبنای این قطع‌نامه، هرگاه یکی از کشورهای ۱+۵ تخلفی را گزارش کند و یک کمیته خاص که برای بررسی آن در نظر گرفته شده، تخلف را تایید نماید، ادامه قطع‌نامه رفع تحریم ظرف ۳۰ روز به رای گذاشته خواهد شد.

بنابراین حتی یک کشور صاحب حق وتو می‌تواند قطع‌نامه اخیر را ملغی کند و در آن صورت، تحریم‌ها به صورت خودکار به جای خود بازخواهند گشت. به بیان دیگر، برای بازگرداندن تحریم‌ها نیاز به رای موافق کلیه اعضای دایم شورای امنیت نیست و برای مثال چین و روسیه نمی‌توانند مانع بازگرداندن تحریم‌ها شوند.

شایان ذکر است که فرماندهان سپاه به بند مربوط به محدودیت هشت‌ساله اعمال‌شده بر برنامه موشکی ایران اعتراض کرده‌اند و سرلشکر محمدعلی جعفری،‌ فرمانده کل این نیرو، گفته است که شورای امنیت وقت خود را برای تصویب چنین قطع‌نامه‌ای «به بطالت نگذراند».

تصویب قطع‌نامه مربوط به توافق هسته‌ای (۲۲۳۱) در شورای امنیت

شورای امنیت سازمان ملل متحد روز دوشنبه ۲۹ تیر به اتفاق آرا قطع‌نامه ۲۲۳۱ را که در پی توافق اتمی میان ایران و شش قدرت جهانی تنظیم شده بود، تصویب کرد.

به گزارش رویترز، در این قطع‌نامه سلسله تدابیری برای رفع برخی از تحریم‌ها علیه ایران وجود دارد و در کنار آن، راه‌هایی برای بازگرداندن تحریم‌ها در صورت نقض توافق از سوی ایران در ده سال آینده گنجانده شده است.

تحریم‌ها نیز زمانی برداشته می‌شوند که آژانس بین‌المللی انرژی اتمی پس از راستی‌آزمایی‌ها، تایید کند که تهران به تعهدات خود بر مبنای توافق وین عمل کرده است.

پیش‌نویس قطع‌نامه چهارشنبه گذشته توسط سامانتا پاور، نماینده آمریکا در سازمان ملل به شورای امنیت ارائه شده بود و با توجه به این که اعضای دائم شورای امنیت در مذاکرات حضور داشتند، پیش‌بینی می‌شد که قطع‌نامه بدون هرگونه مانعی تصویب شود.

همزمان شورای وزیران خارجه اتحادیه اروپا نیز توافق جامع اتمی با ایران را تایید کرد و دولت باراک اوباما نیز متن توافق را برای بررسی به کنگره آمریکا فرستاد.

گفتنی است که بر مبنای این قطع‌نامه، هرگاه یکی از کشورهای ۱+۵ تخلفی را گزارش کند و یک کمیته خاص که برای بررسی آن در نظر گرفته شده، تخلف را تایید نماید، ادامه قطع‌نامه رفع تحریم ظرف ۳۰ روز به رای گذاشته خواهد شد.

بنابراین حتی یک کشور صاحب حق وتو می‌تواند قطع‌نامه اخیر را ملغی کند و در آن صورت، تحریم‌ها به صورت خودکار به جای خود بازخواهند گشت. به بیان دیگر، برای بازگرداندن تحریم‌ها نیاز به رای موافق کلیه اعضای دایم شورای امنیت نیست و برای مثال چین و روسیه نمی‌توانند مانع بازگرداندن تحریم‌ها شوند.

شایان ذکر است که فرماندهان سپاه به بند مربوط به محدودیت هشت‌ساله اعمال‌شده بر برنامه موشکی ایران اعتراض کرده‌اند و سرلشکر محمدعلی جعفری،‌ فرمانده کل این نیرو، گفته است که شورای امنیت وقت خود را برای تصویب چنین قطع‌نامه‌ای «به بطالت نگذراند».

شورای امنیت پیش نویس قطعنامه جمع بندی مذاکرات هسته ای ایران و 1+5 را تصویب کرد اعضای شورای امنیت سازمان ملل دقایقی پیش به قطعنامه پیشنهادی درباره فعالیت هسته ای جمهوری اسلامی ایران رای مثبت دادند. به گزارش ایرنا، اعضای شورای امنیت سازمان ملل متحد امروز در نشست خود ، برنامه جامع اقدام مشترک (برجام) شامل جمع بندی مذاکرات هسته ایران و 1+5 را که در تاریخ 14 جولای (23 تیر ماه) به امضای جمهوری اسلامی ایران، آمریکا، روسیه، انگلیس، فرانسه، چین و آلمان رسیده بود مورد بررسی و تصویب قرار دادند. بر اساس مواد مقرر در برجام، تصویب این قطعنامه نخستین گام در اجرای مفاد برنامه جامع اقدام مشترک شامل حل بحران ساختگی 12 ساله بر سر برنامه هسته ای ایران و رفع تحریم های ظالمانه ناشی از آن است. وزارت امور خارجه جمهوری اسلامی ایران امروز ترجمه غیررسمی متن پیش نویس قطعنامه مزبور را به شرح زیر منتشر کرد: قطعنامه شورای امنیت سازمان ملل (14 جولای) شورای امنیت، 1. با یادآوری بیانیه رییس خود (S/PRST/2006/15)، و قطعنامه های 1969 (2006)، 1737 (2006)، 1747 (2007)، 1803 (2008)، 1835 (2008)، و 1929 (2010)، 2. با تاکید مجدد بر تعهد خود به معاهده عدم اشاعه سلاح های هسته ای، ضرورت اینکه تمام دولتهای عضو آن معاهده بایستی به طور کامل به تعهدات خود پایبند باشند، و با یادآوری حق دولتهای عضو، منطبق با مواد 1 و 2 آن معاهده، نسبت به توسعه تحقیق، تولید و استفاده از انرژی هسته ای برای اهداف صلح آمیز بدون تبعیض، 3. با تاکید بر اهمیت تلاشهای سیاسی و دیپلماتیک برای یافتن یک راه حل مذاکره شده که تضمین نماید برنامه هسته ای ایران منحصرا برای اهداف صلح آمیز است، و با توجه به اینکه چنان راه حلی برای عدم اشاعه‏ی هسته ای مفید خواهد بود، 4. با استقبال از تلاشهای دیپلماتیک چین، فرانسه، آلمان، فدراسیون روسیه، انگلستان، ایالات متحده، نماینده عالی اتحادیه اروپایی در امور خارجه و سیاست امنیتی، و ایران برای رسیدن به یک راه حل جامع، درازمدت و مناسب برای موضوع هسته ای ایران، نهایی شده در برنامه جامع اقدام مشترک (برجام) منعقد شده در تاریخ 14 جولای 2015، (سند شماره S/2015/XXXپیوستشده به این قطعنامه به عنوان پیوست الف)، و تاسیس کمیسیون مشترک، 5. با استقبال از تاکید مجدد ایران در برجام مبنی بر اینکه هیچگاه و تحت هیچ شرایطی در پی سلاح های هسته ای، تولید و یا به دست آوردن آنها نخواهد بود، 6. با استحضار از بیانیه مورخ 14 جولای 2015، از چین، فرانسه، آلمان، فدراسیون روسیه، انگلستان، ایالات متحده و اتحادیه اروپایی با هدف ارتقاء شفافیت و ایجاد یک فضای منجر به اجرای کامل برجام (S/2015/XXX، پیوست شده به این قطعنامه به عنوان پیوست ب)، 7. با تایید اینکه انعقاد برجام نشان‏دهنده‏ یک تغییر بنیادین در بررسی موضوع توسط شورای امنیت است، و با ابراز تمایل خود نسبت به ایجاد یک رابطه نوین با ایران که توسط اجرای برجام مستحکم می شود و نسبت به پایان رضایت بخش این موضوع، 8. با تایید اینکه اجرای کامل برجام به ایجاد اعتماد نسبت به ماهیت منحصرا صلح آمیز برنامه هسته ای ایران کمک خواهد کرد، 9. با حمایت قوی از نقش مستقل و اساسی آژانس بین المللی انرژی (آژانس) در راستی آزمایی پایبندی به موافقتنامه های پادمان، از جمله عدم انحراف مواد هسته ای اعلام شده به سوی اهداف اعلام نشده و عدم وجود مواد هسته ای اعلام نشده و فعالیت های هسته ای اعلام نشده، و، در این چارچوب، در حصول اطمینان از ماهیت صرفا صلح آمیز برنامه هسته ای ایران، از جمله از طریق اجرای «چارچوب برای همکاری» که در 11 نوامبر 2013 بین ایران و آژانس مورد موافقت قرار گرفت و «نقشه راه برای رفع ابهام از موضوعات با اهمیت گذشته و حال»، و با شناسایی نقش مهم آژانس در حمایت از اجرای کامل برجام، 10. با تایید اینکه پادمان های آژانس یک جزء اساسی از عدم اشاعه هسته ای بوده، اطمینان بیشتر میان دولتها را ، از جمله از طریق ایجاد اطمینان مبنی بر اینکه دولتها در حال پایبندی به تعهدات خود وفق موافقتنامه های مربوطه پادمان هستند، ارتقاء داده، به تقویت امنیت دسته جمعی آنها کمک کرده و به ایجاد یک محیط مساعد برای همکاری هسته ای یاری می نماید، و نیز با شناسایی اینکه اجرای موثر و کارآمد پادمان ها نیازمند یک تلاش همکارانه میان آژانس و دولتها است، و اینکه دبیرخانه آژانس کماکان به گفتگوی آزاد با دولت‏ها بر سر موضوعات پادمان‏ها به منظور افزایش شفافیت و ایجاد اعتماد و به منظور تعامل با آنان در خصوص اجرای پادمان‏ها ادامه خواهد داد؛ و در این مورد، از ایجاد مانع بر سر راه توسعه اقتصادی و تکنولوژیک ایران یا همکاری بین المللی در زمینه فعالیت های صلح آمیز هسته ای دوری خواهد نمود، به مقررات سلامت، ایمنی، حفاظت و سایر قواعد فنی جاری و حقوق افراد احترام خواهد گذاشت؛ و هر اقدام احتیاطی را برای حفاظت از اسرار تجاری، تکنولوژیک و صنعتی و همچنین سایر اطلاعات محرمانه ای که بر آنها آگاهی می یابد اتخاذ خواهد نمود؛ 11.با تشویق دولتهای عضو به همکاری با ایران، از جمله از طریق مشارکت آژانس، در چارچوب برجام در زمینه استفاده های صلح آمیز از انرژی هسته ای، و به مشارکت در پروژه های مشترک مشخص برای همکاری صلح آمیز هسته ای، منطبق با پیوست 3 برجام؛ 12.با توجه به لغو مفاد قطعنامه های سابق و سایر تدابیر پیش بینی شده در این قطعنامه، و با دعوت از دولتهای عضو برای بذل توجه مقتضی به این تغییرات، 13.با تاکید بر اینکه برجام در ارتقاء و تسهیل توسعه‏ی همکاری و ارتباطات عادی اقتصادی و تجاری با ایران مفید بوده، و با توجه به حقوق و تکالیف دولت ها در ارتباط با تجارت بین المللی؛ 14. با تاکید بر اینکه دولتهای عضو بر اساس ماده 25 منشور ملل متحد مکلف هستند تصمیمات شورای امنیت را پذیرفته و اجرا نمایند، بندهای اجرایی 1. برجام را تایید کرده، و با ابرام خواستار اجرای کامل آن بر اساس برنامه زمانی مندرج در برجام است؛ 2. همه دولتهای عضو، سازمان های منطقه ای و بین المللی را فرا می خواند که آنگونه اقداماتی که می تواند برای حمایت از اجرای برجام مناسب باشد را اتخاذ نمایند، از جمله با انجام اقداماتی که همسو با برنامه اجرایی برجام هستند، و نیز از طریق خودداری از اقداماتی که اجرای تعهدات وفق برجام را با مشکل رو به رو می نماید؛ 3. از مدیر کل آژانس می خواهد که راستی‏آزمایی و نظارت لازم بر تعهدات مرتبط با هسته ای ایران را برای تمام مدت اجرای این تعهدات وفق برجام بر عهده بگیرد، و مجددا تاکید می نماید که ایران باید به طور کامل آنگونه که آژانس درخواست دارد، همکاری کند تا آژانس بتواند تمام موضوعات مهم را به نحو مشخص شده در گزارش هایش حل کند؛ 4. از مدیر کل آژانس می خواهد تا در خصوص اجرای تعهدات ایران وفق برجام گزارش های منظم به شورای حکام آژانس بین المللی انرژی اتمی، و در صورت اقتضاء به موازات آن به شورای امنیت ارائه کند، و همچنین هر زمان که مدیرکل آژانس بر اساس دلایلمعقول، اعتقاد داشته باشد که موضوعی وجود دارد که موجب نگرانی بوده و به طور مستقیم بر تحقق تعهدات وفق برجام تاثیر می گذارد، به شورای حکام و به موازات آن به شورای امنیت گزارش دهد؛ **لغوها 5. می خواهد که، به محض آنکه آژانس راستی ‏آزمایی کرده باشد که ایران اقدامات مشخص شده در بند های 15.1 تا 15.11 پیوست5 برجام را اجرا کرده است، مدیرکل آژانس گزارشی در تایید این واقعیت به شورای حکام و به طور موازی به شورای امنیت ارائه کند؛ 6. همچنین می خواهد که،به محض اینکه آژانس به «نتیجه‏ گیری گسترده ‏تر» رسید که تمام مواد هسته ای در ایران در فعالیت های صلح آمیز می ماند، مدیرکل آژانس گزارشی در تایید این نتیجه‏گیری به شورای حکام آژانس و به موازات آن به شورای امنیت تسلیم نماید؛ 7. تصمیم می گیرد،تحت ماده 41 منشور ملل متحد، که،به محض دریافت گزارش مذکور در بند 5 از آژانس: الف) مفاد قطعنامه های 1969 (2006)، 1737 (2006)، 1747 (2007)، 1803 (2008)، 1835 (2008)، 1929 (2010) و 2224 (2015) باید لغو شوند؛ ب)تمام دولتها باید ازبند های 1، 2، 4 و 5 و همچنین مفاد بند های فرعی الف تا و بند 6 پیوست ب در دوره های مشخص شده در هر بند یا بند فرعی تبعیت نمایند، و همچنین فراخوانده می شوند به اینکه از بندهای 3 و 7 پیوست ب تبعیت کنند؛ 8. تصمیم می گیرد،با اقدام وفق ماده 41 منشور ملل متحد، که ده سال پس از روز توافق برجام،به نحو تعریف شده در برجام، تمام مفاد این قطعنامه باید لغو شده، و هیچکدام از قطعنامه هایی که در بند 7(الف)شرح داده شد، نباید اجرا شوند، شورای امنیت رسیدگی به موضوع هسته ای ایران را پایان داده، و موضوع «عدم اشاعه» از فهرست موضوعاتی که در دستورکار شورای امنیت هستند خارج می شود؛ 9. تصمیم می گیرد،با اقدام وفق ماده 41 منشور ملل متحد، که لغوهای توصیف شده در پیوست ب و بند 8 این قطعنامه، چنانچهمفاد قطعنامه های قبلی در راستایبند 12 اجرایی شده باشد، رخ نخواهد داد؛ **اعمال مفاد قطعنامه های گذشته 10.چین، فرانسه، آلمان، فدراسیون روسیه، انگلستان، ایالات متحده، اتحادیه اروپایی و ایران («طرف های برجام») را تشویق می نماید که هرگونه موضوع برآمده در ارتباط با اجرای تعهدات برجام را از طریق رویه های مشخص شده در برجام حل و فصل نمایند، و عزم خود را برای پرداختن به شکایت‏های احتمالی طرف های برجام در خصوص موارد عدم پایبندی اساسی از سوی یک طرف دیگر برجام، ابراز می دارد؛ 11.تصمیم می گیرد،با اقدام وفق ماده 41 منشور ملل متحد، که ظرف 30 روز از دریافت اعلان یکی از دولتهای عضو برجام در مورد موضوعی که آن دولت عضو برجام اعتقاد دارد مصداق عدم پایبندی اساسی در مورد تعهدات وفق برجام است، شورا باید در مورد پیش نویس یک قطعنامه برای ادامه‏ اجرای لغوهای مذکور در بند 7(الف) این قطعنامه رأی گیری نماید، بعلاوه تصمیم می گیرد که اگر، ظرف 10 روز از اعلان مورد اشاره در بالا، هیچ عضوی از شورای امنیت چنان پیش نویس قطعنامه ای را برای رأی گیری ارائه نکرد، رئیس شورای امنیت بایستی چنین پیش نویس قطعنامه ای را تسلیم کرده و آن را ظرف 30 روز از زمان اعلان اشاره شده در بالا به رأی بگذارد، و شورا قصد خود را برای در نظر گرفتن دیدگاه های دولت‏های درگیر در موضوع و هر نظری از سوی هیات مشورتی شکل گرفته در برجام، ابراز می دارد. 12.تصمیم می گیرد،با اقدام وفق ماده 41 منشور ملل متحد، که اگر شورای امنیت یک قطعنامه تحتبند 11 برای ادامه اجرای لغوهای بند 7(الف)تصویب نکرد، آنگاه با اثر بخشی از زمان نیمه شب به وقت گرینویچ پس از سی امین روز پس از دریافت اعلان مورد اشاره در بند 11 به شورای امنیت، تمام مفاد قطعنامه های 1696 (2006)، 1737 (2006)، 1747 (2007)، 1803 (2008)، 1835 (2008) و 1929 (2010) که بر اساس بند 7(الف)لغو شده بوده اند، باید به همان نحوی که پیش از تصویب این قطعنامه اعمال می شدند، اعمال شوند وتدابیر مندرج در بند های 7، 8 و 16 تا 20 این قطعنامه باید لغو شوند، مگر آنکه شورای امنیت به گونه دیگری تصمیم بگیرد؛ 13. تاکید می کند که در صورت ارائه اعلان به شورای امنیت به نحوی که در بند 11 وصف شد، ایران و سایراعضاء برجام بایستی برای حل و فصل موضوعیکه موجب آن اعلان شده است، تلاش کنند، و قصد خود را برای جلوگیری از اعمال مجدد مفاد در صورت حل مساله ای که موجب اعلان شده ابراز می دارد، تصمیم می گیرد،با اقدام وفق ماده 41 منشور ملل متحد، که اگر دولت عضو برجام که اعلان را صادر کرده است، به شورای امنیت اطلاع دهد که موضوع مزبور پیش از پایان دوره‏ی 30 روز مشخص شده در بند 12 بالا، حل و فصل شده است، آنگاه مفاد این قطعنامه، از جمله لغو های مندرج در بند 7(الف)، علیرغمبند 12 بالا، در جای خود باقی مانده، و به این بیان ایران توجه می نماید که اگر مفاد قطعنامه های پیشین در راستای بند 12 به طور کلی یا جزئی اعمال شوند، ایران آن را به عنوان مبنایی برای توقف اجرای تعهدات خود وفق برجام تلقی خواهد نمود؛ 14. تایید می کند که اعمال مفاد قطعنامه های پیشین پیرو بند 12، اثر عطف به ماسبق نسبت به قراردادهایی که پیش از زمان اعمال بین هر طرف و ایران یا اشخاص و نهادهای ایرانی امضا شده باشدنخواهد داشت، مشروط بر اینکه آن فعالیت ها و اجرای آن قراردادها با برجام، قطعنامه کنونی و قطعنامه های پیشین مطابقت داشته باشد؛ 15. تایید می کند که هرگونه اعمال مفاد قطعنامه های پیشین پیرو بند 12 با هدف آسیب وارد کردن به افراد یا نهادهایی که، پیش از اعمال آن مفاد با ایران یا اشخاص و نهادهای ایران وارد کسب و کاری که با برجام و با این قطعنامه همخوان است شده باشند، نیست، و دولتهای عضو را به مشورت با یکدیگر در خصوص این آسیب، و اقدام برای تخفیف چنین آسیب ناخواسته ای به آن اشخاص و نهادها، تشویق می کند، و تصمیم می گیرد اگر مفاد قطعنامه های پیشین پیرو بند 12 اعمال شد، تدابیر را با اثر عطف به ماسبق نسبت به اشخاص و نهادها برای فعالیت های تجاری با ایران که با برجام، این قطعنامه و قطعنامه های پیشین پیش از اعمال آن مفاد منطبق بوده، تحمیل نکند؛ **اجرای برجام 16. تصمیم می گیرد،با اقدام وفق ماده 41 منشور ملل متحد، که توصیه های کمیسیون مشترک در خصوص طرحهای دولتها برای مشارکت در یا اجازه دادن به فعالیت های مرتبط با هسته ای بیان شده در بند 2 پیوست ب را بررسی کند، و اینکه چنان توصیه هایی باید تصویب شده قلمداد شوند، مگر اینکه شورای امنیت قطعنامه ای برای رد یک توصیه‏ کمیسیون مشترک ظرف 5 روز کاری از زمان دریافت آن، تصویب نماید؛ 17. از دولت های عضو که به دنبال مشارکت در یا صدور اجازه‏ی فعالیت های بیان شده در بند 2 پیوست بهستند، درخواست می کند تا طرح های خود را به شورای امنیت ارائه کنند، و قصد خود را برای به اشتراک گذاشتن چنین طرحهایی با کمیسیون مشترک ایجاد شده در برجام برای بررسی آن ها، ابراز می دارد، و از هریک از دولتهای عضو شورای امنیت دعوت می کند تا اطلاعات مرتبط و نظراتشان در مورد این طرح ها را ارائه نمایند، کمیسیون مشترک را تشویق می نماید که توجه مقتضی به هریک از این اطلاعات و نظراتمبذول داشته، و درخواست می کند که کمیسیون مشترک توصیه های خود در مورد این طرح ها را ظرف 20 روز کاری (یا در صورت تمدید، ظرف 30 روز کاری)به شورای امنیت ارائه دهد؛ 18. درخواست می کند از دبیرکل،به منظور حمایت از اجرای برجام، که تدابیر اجرایی لازم را برای تسهیل برقراری ارتباط میان دولت‏های عضو و بین شورای امنیت و کمیسیون مشترک از طریق ترتیبات عملی مورد توافق اتخاذ نماید؛ 19. درخواست می کند از آژانس و کمیسیون مشترک که به نحو مشخص شده در برجام، هرجا مقتضی بود، رایزنی و تبادل اطلاعات نمایند، و همچنین درخواست می کند که دولتهای صادرکنندهمنطبق باپیوست 4 برجام، با کمیسیون مشترک همکاری کنند؛ 20. از کمیسیون مشترک درخواست می کند بررسی طرح ها برای انتقال و فعالیت های مصرح در بند 2 از پیوست را هرگاه با این قطعنامه و مفاد و اهداف برجام همخوان باشد،با دید توصیه به تائید بررسی نماید، تا امکان انتقال اقلام، مواد، تجهیزات، کالاها و فناوری های لازم برای فعالیت های هسته ای ایران ذیل برجام فراهم شود، و تشویق می کند کمیسیون مشترک را تا رویه هایی برای کسب اطمینان از بررسی با جزئیات و کامل چنین طرح هایی ایجاد کند؛ **معافیت ها 21. تصمیم می گیرد،با اقدام وفق ماده 41 منشور ملل متحد، که مفاد اعمال شده در قطعنامه های 1696 (2006)، 1737 (2006)، 1747 (2007)، 1803 (2008)، 1835 (2008) و 1929 (2010) در خصوص عرضه، فروش یا انتقال اقلام، مواد، تجهیزات، کالاها و فناوری، و ارائه هر مورد مربوط بهمساعدت فنی، آموزش، مساعدت مالی، سرمایه گذاری، واسطه گری یا دیگر خدمات توسط دولتهای طرف برجام یا دولتهای عضو هماهنگ با آن ها، که مستقیما به موارد زیر مرتبط باشد اعمال نگردد: الف) اصلاح دو آبشار تأسیسات فردو برای تولید ایزوتوپ های پایدار؛ ب) صادرات اورانیوم غنی شده ایران مازاد بر 300 کیلوگرم در قبال اورانیوم طبیعی؛ و ج) روزآمد کردن رآکتور اراک بر اساس طرح اولیه مورد توافق و سپس طراحی نهایی مورد توافق آن رآکتور؛ 22. تصمیم می گیرد،با اقدام وفق ماده 41 منشور ملل متحد، که دولتهای عضو دخیل در فعالیت های مجاز بند 21، بایست اطمینان کسب کنند از اینکه: الف) تمام فعالیت های صورت گرفته، کاملا در انطباق با برجام هستند؛ ب) 10 روز پیش از چنین فعالیت هایی، کمیته تاسیس شده طبق قطعنامه 1737 (2006)، و در صورت تاسیس، کمیسیون مشترک را مطلع نمایند؛ ج) الزامات مقتضی دستورالعمل ها به نحوی که در بخشنامه آژانس بین المللی انرژی اتمی (INFCIRC) مورد اشاره در قطعنامه 1737 (2006)، و نسخ به روز شده آن، رعایت شده باشد؛ د) از حق راستی آزمایی استفاده نهایی و محل استفاده نهایی هریک از موارد تأمین شده برخوردار و قادر به اعمال موثر این حق هستند؛ و ه) در صورتیکه اقلام، مواد، تجهیزات، کالاها و فناوری های عرضه شده، جزء فهرست بخشنامه های آژانس بین المللی انرژی اتمی مورد اشاره در قطعنامه 1737 (2006)، و نسخ بروز شده آن، قرار دارد، ظرف 10 روز از تأمین، فروش یا انتقال، آژانس در جریان قرار دهند؛ 23.تصمیم می گیرد،با اقدام وفق ماده 41 منشور ملل متحد، کههمچنین مفاد اعمال شده در قطعنامه های 1696 (2006)، 1737 (2006)، 1747 (2007)، 1803 (2008)، 1835 (2008) و 1929 (2010) به آن مقدار که برای اجرای انتقال و فعالیت هایی که از قبل به صورت مورد به مورد توسط کمیته شکل گرفته ذیل قطعنامه 1737 (2006) تائید می شود، اعمال نشود. این موارد عبارتند از: الف) مستقیما مرتبط با اجرای اقدامات مرتبط با هسته ای مشخص شده در بند های 15.1 تا 15.11 پیوست 5 برجام باشد؛ ب) برای آماده سازی اجرای برجام لازم باشد؛ یا، ج) کمیته آنها را با اهداف این قطعنامه منطبق تشخیص داده باشد؛ 24. متذکر می شود که تمامی مقررات بند های 21، 22، 23 و 27 در صورتی که مقررات قطعنامه های پیشین پیرو بند 12 اجرایی شوند، کماکان اعمال خواهندشد؛ **دیگر موضوعات 25.تصمیم می گیرد تا ترتیبات عملی لازم را صورت دهد برای اینکه مستقیما وظایف مربوط به اجرای این قطعنامه ، از جمله اقدامات مشخص شده در پیوست بو انتشار راهنمایی ها را برعهده بگیرد؛ 26.از همه دولتها، نهادهای مربوطه سازمان ملل متحد و دیگر طرف های ذی نفع با ابرام می خواهد تا برای اجرای امور مربوط به این قطعنامه به طور کامل با شورای امنیت همکاری کنند،به خصوص از طریق ارائه اطلاعاتی که در مورد اجرای تمهیدات این قطعنامه در اختیار دارند؛ 27.تصمیم می گیرد که تمام مفاد برجام تنها برای اجرای آن بین گروه پنج بعلاوه یک و ایران است و نباید به عنوان ایجاد سابقه برای هیچ یک از دولتها یا برای اصول حقوق بین الملل یا حقوق و تعهدات وفق معاهده منع گسترش سلاح های هسته ای و سایر اسناد مربوطه و همچنین اصول و ریوه های شناخته شده‏ی بین المللی قلمداد شود؛ 28. یادآور می شود که مفاد اعمال شده پیرو بند 12 قطعنامه 1737 (2006) نباید مانع شود تا یک فرد یا نهاد تحریم شده، پرداخت های مربوط به قراردادهای پیش از تحریم آن فرد یا نهاد را انجام دهد، مشروط بر اینکه شروط مشخص شده در بند 15 آن قطعنامه رعایت شوند و تصریح می کند که اگر مفاد قطعنامه های قبلی پیرو بند 12 این قطعنامه بازاعمال شدند، آنگاه این قاعده اعمال خواهد شد؛ 29. تاکید می کند بر اهمیت اینکه همه دولتها تدابیر ضروری برای حصول اطمینان از اینکه هیچ ادعایی از جانب دولت ایران یا هر شخص و نهادی در ایران یا افراد و نهادهای مشخص شده بر اساس قطعنامه 1737(2006) و قطعنامه های مربوطه، یا افرادی که از طریق آنها یا به نفع آنها طرح دعوا می کنند، در ارتباط با هر قرارداد یا مبادله ای، که اجرای آن به واسطه اعمال مفاد قطعنامه های 1737 (2006)، 1747 (2007)، 1803 (2008)، 1929 (2010) و این قطعنامه، جلوگیری شده است، مسموع نباشد؛ 30. تصمیم می گیرد که تا زمانی که مفاد این قطعنامه بر اساس بند 8 لغو شود، موضوع را در دستورکار خود داشته باشد؛ پیوست الف: متن برجام (ترجمه متن برجام به طور جداگانه منتشر شده است) پیوست ب:بیانیه مستقل بیانیه چین، فرانسه، آلمان، فدراسیون روسیه، انگلستان، آمریکا و اتحادیه اروپایییک برنامه جامع اقدام مشترک (برجام) را با ایران منعقد کردند تا به یک راه حل جامع، بلندمدت و مناسب برای مساله هسته ای ایران دست یابند. چین، فرانسه، آلمان، فدراسیون روسیه، انگلستان، آمریکا و اتحادیه اروپایی، به منظور افزایش شفافیت و ایجاد فضایی سازنده برای اجرای کامل برجام، برخی مفاد خاص را در نظر گرفته اند. مشارکت آنها در برجام منوط به تصویب قطعنامه ای جدید توسط شورای امنیت سازمان ملل استکه، با اقدام وفق ماده 41 منشور ملل متحد: قطعنامه های 1969 (2006)، 1737 (2006)، 1747 (2007)، 1803 (2008)، 1835 (2008)، 1929 (2010) و 2224 (2015) را لغو کرده؛ دولتها را به پایبندی به مفاد مندرج در این بیانیه برای دوره های مربوط به هرکدام ملزم ساخته؛ و با همکاری «کمیسیون مشترک» ایجاد شده در برجام، اجرای برجام را همانطور که در بند های 2 و 6(الف) ذیل آمده، تسهیل سازد. همان گونه که در قطعنامه‏ا یکه چنین تصمیمی را اتخاذ کرده آمده است، مفاد ذیل در تاریخی اعمال خواهد شد که مدیرکل آژانس بین المللی انرژی اتمی گزارشی دال بر راستی آزمایی اینکه ایران اقدامات مشخص شده در بندهای 15.1 تا 15.11 پیوست5 برجام را اجرا کرده، تسلیم نماید: 1. اصطلاح «تمام دولت‏ها» که در این سند استفاده شده، و در قطعنامه درج شده است، به معنی «تمام دولت‏ها بدون استثناء» است. 2. تمام دولتها می توانند در فعالیت های زیر مشارکت کرده و اجازه آنها را صادر کنند مشروط بر اینکه شورای امنیت، به صورت مورد به مورد، از قبل آنها را تایید کرده باشد: الف) عرضه، فروش یا انتقال مستقیم یا غیرمستقیم از قلمرو خود، یا بوسیله اتباع خود یا با استفاده از کشتی ها یا هواپیماهای تحت پرچم‏شان به،یا برای استفاده در یا برای بهره مندی، ایران، و خواه از قلمرو آنان نشات گرفته باشد یا خیر، تمامی اقلام، مواد، تجهیزات، کالاها و فناوری های مذکور در سند INFCIRC/254/Rev.12/Part 1 و سندINFCIRC/254/Rev.9/Part 2 (یا جدیدترین نسخه از این اسناد، که توسط شورای امنیت به‏روز شده باشد)، و همچنین هرگونه اقلام دیگرکه دولتموردنظر تشخیص دهد می تواند بهفعالیت های بازفرآوری یا مرتبط با غنی سازی یا مرتبط با آب سنگین به گونه ای مغایر با برجام منجر شود؛ ب)فراهم آوردن هرگونه مساعدت فنی یا آموزش، مساعدت مالی، سرمایه گذاری، خدمات واسطه گرییا سایر خدمات، و انتقال خدمات و یا منابع مالی،به ایران، در ارتباط با عرضه، فروش، انتقال، تولید و یا استفاده از اقلام، مواد، تجهیزات، کالاها و فناوری های شرح داده شده در بند فرعی (الف) بالا؛ و ج)تحصیل منفعتی توسط ایران در یک فعالیت اقتصادی در کشوری دیگر، که در بردارنده استخراج اورانیوم یا تولید یا استفاده از فناوری و مواد هسته ای فهرست شده در INFCIRC/254/Rev.12/Part 1، یا چنان سرمایه گذاری در قلمروهایتحت حاکمیت آنها توسط ایران، اتباع ایران، و نهادهای ثبت شده در ایران یا تحت حاکمیت ایران، یا توسط افراد و نهادهاییکه به نمایندگی از آنها و یا به دستور آنها عمل می کنند، یا توسط نهادهای در مالکیت و یا تحت کنترل آنها، با این استثنا که، نیازی به تاییدیه پیشاپیش شورای امنیت برای عرضه، فروش، یا انتقال تجهیزات اشاره شده در بخش ب.1 سند INFCIRC/254/Rev.12/Part 1 به ایران زمانی که چنین تجهیزاتی برای رآکتورهای آب سبک، غنی سازی پایین اورانیوم تحت پوشش بخش الف-1-2 INFCIRC/254/Rev.12/Part 1استفاده می شود، وقتی که این تجهیزات جزئی از عناصر سر هم شده‏ی سوخت هسته ای به اجزاء مونتاژشده سوخت هسته ای برای چنین رآکتورهایی باشند، همچنین اقلام، مواد، تجهیزات، کالاها و فناوری های برشمرده در سند INFCIRC/254/Rev.12/Part ، مشروط بر اینکهمنحصرا برای استفاده در رآکتورهای آب سبک باشند. برای هرگونه اقلام، مواد، تجهیزات، کالاها و فناوری های مورد تایید شورای امنیت سازمان ملل مطابق با بند فرعی الف) بالا، و یا عرضه شده، فروخته شده، یا منتقل شده طبق استثنائات مذکور در بالا، دولت‏ها می بایست حصول اطمینان نمایند که الف):الزامات دستورالعمل های مندرج در بخشنامه های آژانس، به نحو مقتضی رعایت شده است؛ ب) آنها از این حق برخوردار شده و قادر هستند که به طور موثر استفاده نهایی هرگونه اقلام تأمین شده و موقعیت استفاده از آنها را مورد راستی آزمایی قرار دهند؛ ج) ظرف مدت ده روز پس از عرضه، فروش و یا انتقال این اقلام، شورای امنیت را در جریان قرار دهند؛ و د)در خصوص اقلام، مواد، تجهیزات، کالاها و فناوری های فهرست شده در بخشنامه های آژانس، ظرف مدت ده روز پس از عرضه، فروش و یا انتقال این اقلام، آژانس را نیز مطلع سازند. و همچنین با این استثناء که نیازی به تاییدیه قبلی شورای امنیت سازمان ملل برای تأمین، فروش و یا انتقال اقلام، مواد، تجهیزات، کالاها و فناوری ها و ارائه هرگونه مساعدت فنی، آموزش، کمک های مالی، سرمایه گذاری، خدمات واسطه‏گری و سایر خدمات که به طور مستقیم مربوط به تغییرات لازم در دو آبشار تأسیسات فردو برای تولید ایزوتوپ های پایدار، صادرات اورانیوم غنی شده‏ی مازاد بر 300 کیلوگرم ایران در ازای دریافت اورانیوم طبیعی، و مدرن سازی رآکتور اراک بر اساس طراحی اولیه‏ی مورد توافق و، متعاقبا، طراحی نهایی مورد توافق برای این رآکتور نمی باشد، مشروط به اینکه دولت‏های عضور اطمینان حاصل نمایند که: الف) تمام این فعالیت های کاملا مطابق با برجام انجام می شوند؛ ب) ده روز پیش از این چنین فعالیت هایی، کمیسیون مشترک و شورای امنیت را مطلع سازند؛ ج)الزامات دستورالعمل های مندرج در بخشنامه آژانس، به نحو مقتضی،مراعات شوند؛ د) از این حق برخوردار باشند و در جایگاهی قرار داشته باشند که بتوانند به طور موثر،استفاده نهایی هرگونه اقلام تأمین شده و موقعیت استفاده از آنها را مورد راستی آزمایی قرار دهند؛ و ه)در مورد اقلام، مواد، تجهیزات، کالاها و فناوری های فهرست شده در بخشنامه های آژانس، ظرف مدت ده روز از عرضه، فروش و یا انتقال این اقلام، آژانس را نیز در مطلع سازند. این بند باید تا تاریخ ده سال پس از «روز توافق برجام»،به نحو تعریف شده در برجام، اعمال شود، مگر اینکه آژانس گزارشی ارائه دهد که «نتیجه‏ گیری گسترده ‏تر» را پیش از آن تاریخ تأیید کند، که در این صورت، از آن پس این الزام به کسب تاییدیه قبلی شورای امنیت پیش مصوبه ای را صادر کند، باید بلافاصله به تعلیق درآمده و، همزمان با آغاز این تعلیق، اعمال استثنائات مقرر در این بند باید ادامه یافته و تمامی دولتها می توانند در فعالیت های اعلام شده در این بند مشارکت داشته و اجازه انجام آنها را صادر کنند، مشروط بر اینکه شورای امنیت و کمیسیون مشترک را دستکم ده روز کاری پیش از آغاز این فعالیت ها به صورت مورد به مورد آگاه ساخته باشند. 3. ایران فراخوانده می شود به اینکه هیچ فعالیتی در ارتباط با موشک های بالستیکی که برایبرخورداری از قابلیت حمل سلاح های هسته ای طراحی می شوند صورت ندهد، از جمله پرتاب با استفاده از این قبیل فناوری های موشک های بالستیک، تا زمان هشت سال پس از «روز توافق» یا تا زمانی که آژانس گزارشی مبنی بر تایید «نتیجه ‏گیری گسترده ‏تر» ارائه کند، هرکدام زودتر باشد. 4. تمامی دولت‏ها می توانند در فعالیت های مشروحه‏ی ذیل مشارکت کرده و اجازه انجام آن را صادر کنند، مشروط بر اینکه شورای امنیت از قبلبه صورت مورد به مورد، مجوز چنین فعالیت هایی را صادر کرده باشد: الف)عرضه، فروش، یا انتقال مستقیم یا غیرمستقیم تمامی اقلام، مواد، تجهیزات، کالاها و فناوری های برشمرده شده در (S/2015/XXX) [جدیدترین فهرست کنترل فناوری موشکی] و هرگونه اقلام، مواد، تجهیزات، کالاها و فناوری هایی که دولت ذیربط تشخیص دهد که می تواند برای تولید سیستم حمل سلاح های هسته ای مورد استفاده قرار گیرد، از داخل قلمرو تحت حاکمیت آنها، و یا توسط اتباع آنها و یا با استفاده از هواپیماها و یا کشتی هایی که پرچم آنها را حمل می کنند، به داخل ایران و از ایران به خارج، یا برای استفاده در ایران و یا به نفع ایران، چه از قلمرو تحت حاکمیت آنها نشأت گرفته و یا نگرفته باشد؛ و ب)فراهم آوردن هرگونه فناوری یا مساعدت فنی یا آموزش، کمک مالی، سرمایه گذاری، خدمات واسطه گری و موارد دیگر، و نیز انتقال خدمات یا منابع مالی به ایران، یا تحصیل منفعتی توسط ایران در هریک از فعالیت های اقتصادی در کشور دیگر، در ارتباط با عرضه، فروش، انتقال، تولید و یا استفاده از اقلام، مواد، تجهیزات، کالاها و فناوری های شرح داده شده در بند فرعی (الف) و یا مرتبط با فعالیت های شرح داده شده در بند 3. مشروط به اینکه درصورت تایید توسط شورای امنیت: (الف) قرارداد برای تحویل این اقلام و همکاری در این زمینه دربردارنده تضمین های مقتضی در خصوص استفاده نهایی آنها باشد؛ و (ب)ایران متعهد شود تا از چنین اقلامی برای گسترش سیستم های حمل سلاح های هسته ای استفاده نکند. این بند باید تا تاریخ 8 سال پس از «روز توافق» یا تا زمانی که آژانس گزارشی در تایید «نتیجه‏ گیری گسترده ‏تر» ارائه دهد، اعمال شود، هرکدام که زودتر باشد. 5. تمامی دولتها، مشروط به اینکه موافقت قبلی شورای امنیت به صورت مورد به مورد، می توانند در این فعالیت ها مشارکت داشته و اجازه آن را صادر کنند: عرضه، فروش و یا انتقال مستقیم یا غیرمستقیم، هرگونه تانک جنگی، خودروهای رزمی زرهی، سامانه های توپخانه ای سنگین، هواپیماهای رزمی، بالگردهای تهاجمی، ناوهای جنگی، موشک ها و یا سامانه های موشکی، آنگونه که درنظام ثبت سلاح های متعارف ملل متحد تعریف شده است، یا مواد مرتبطه، شامل قطعات یدکی،از داخل و یا از طریق قلمروهای تحت حاکمیتی شان، و یا توسط اتباع آنها و یا افراد تحت حاکمیت آنها، یا با استفاده از هواپیماها و یا کشتی های حامل پرچم های آنها، اعم از اینکه از قلمروشان نشأت گرفته یا خیر، به ایران، یا برای استفاده در داخل ایران و یا در جهت منافع ایران، و ارائه آموزش فنی، منابع یا خدمات مالی، مشاوره، دیگر خدمات یا کمک های مرتبط با تأمین، فروش، انتقال، تولید، نگهداری و یا استفاده از سلاح ها و تجهیزات مرتبطه مشروح در این بند فرعی، به ایران توسط اتباع این دولتها و یا از داخل یا از طریق قلمروهای تحت حاکمیتشان. این بند باید تا تاریخ 5 سال پس از «روز توافق» برجام یا تا تاریخی که آژانس گزارشی در تأیید «نتیجه‏ گیری گسترده ‏تر» را ارائه دهد، اجرا شود، هرکدام که زودتر باشد. 6. تمام دولتها قرار است که: الف)تدابیر ضروری را برای تضمین اینکه هرکدام از فعالیت های مشروح در بندهای 2، 4، و 5 که در قلمروهای تحت حاکمیتشان اتفاق می افتد، و یا دربردارنده اتباع آنها و یا افراد تحت حاکمیت آنها است، یا با استفاده از هواپیماها و یا کشتی های تحت پرچم آنها صورت می گیرد، تنها مطابق با ضوابط مربوطه‏ آن بندها باشد، و همچنین تضمین جلوگیری و منع هرگونه فعالیت مغایر با این مفاد، تا مدت ده سال پس از «روز توافق» برجام یا تا زمانی که آژانس گزارشی در تأیید «نتیجه‏ گیری گسترده ‏تر» ارائه دهد؛ بسته به اینکه کدام زودتر اتفاق افتد، اتخاذ نمایند. ب) جز در حالتی که شورای امنیت از قبل و به صورت مورد به مورد تصمیم دیگری اتخاذ کرده باشد، تدابیر لازم را جهت جلوگیری از عرضه، فروش یا انتقال تسلیحات یا تجهیزات مرتبط از خاک ایران، توسط اتباع یا کشتی ها و هواپیماهای تحت پرچم خود به عمل آورند. صرفنظر از اینکه مبدأ آنها قلمرو ایران باشد یا خیر، تا پنج سال بعد از «روز توافق» برجام یا تا تاریخ ارائه گزارشی در تأیید «نتیجه ‏گیری گسترده ‏تر» توسط آژانس، هر کدام که زودتر باشد. ج)به مدت هشت سال بعد از «روز توافق» برجام یا تا تاریخ ارائه گزارشی در تأیید«نتیجه‏ گیری گسترده‏ تر» توسط آژانس، هر کدام که زودتر باشد، به مسدودکردن وجوه، سایر دارایی های مالی و منابع اقتصادی که در روز توافق برجام در قلمرو آنها بوده و همچنین وجوه و سایر دارایی های مالی و منابع اقتصادی که در هر زمان بعد از آن به قلمرو آنها وارد می شود، و مالکیت یا کنترل آنها از آنِ افراد و موسساتی باشد که نامشان تا زمان تصویب قطعنامه جدید در فهرستِ تهیه و نگهداری شده توسط «کمیته» ای که وفق قطعنامه شماره 1737 (2006) تاسیس شده قرار داشته باشد، ادامه دهند، به استثنای افراد و موسساتی که در اینجا در الحاقیه 1 مشخص شده اند، یا آنها که شورای امنیت ممکن است نام آنها را از فهرست مذکور خارج کند، و دارایی های افراد و موسسات دیگری را که ممکن است شورای امنیت آنها را در فهرست با شرایط زیر قرار دهد مسدود کنند: داشتن همکاری یا ارتباط مستقیم، یا حمایت از فعالیت های حساس هسته ای ایران به لحاظ اشاعه ای، که در تعارض با تعهدات این دولتوفق برجام باشد، یا ساخت سیستم های حمل سلاح هسته ای از جمله از طریق مشارکت در تهیه اقلام، کالاها، تجهیزات، مواد ممنوعه مشخص شده در این بیانیه؛ کمک به افراد و موسسات تحت تحریم برای دور زدن یا انجام اعمال متعارض با برجام یا قطعنامه جدید؛ یا عمل به نمایندگی یا به دستور افراد یا موسسات تحت تحریم؛ یا در مالیکت یا تحت کنترل بودن توسط افراد یا موسسات تحت تحریماز جمله از طریق روش های غیرقانونی. د)به مدت هشت سال از «روز توافق» برجام یا تا تاریخ ارائه گزارشی توسط آژانس در تأیید«نتیجه ‏گیری گسترده‏ تر»،هرکدام که زودتر باشد،اطمینان حاصل کنندکه از اینکه وجوه،دارایی های مالی یامناب عاقتصادی توسط اتباع آنها یا هر فرد و موسسه فعال در قلمرو آنها، در اختیار افراد یا موسسات تحت تحریم قرار گرفته یا به نفع آنها مورد استفاده قرار گیرد، ممانعت شود. این شرایط برای وجوه، سایر دارایی های مالی یا منابع اقتصادی که دولت های مربوطه آنها را واجد شرایط ذیل بدانند، لازم الاجرا نخواهد بود: (1) برای مخارج پایه، از جمله پرداخت هزینه مواد غذایی، اجاره یا رهن، دارو و درمان پزشکی، مالیات، هزینه بیمه و هزینه های خدمات عمومی یا صرفا برای پرداخت هزینه‏های معقول حرفه ای و بازپرداخت اجرت خدمات حقوقی یا هزینه های خدمات بر طبق قوانین دولتها، یا برای نگهداری معمول از اموال و سایر دارایی های مالی و منابع اقتصادی مسدود شده ضروری باشد،پس از اطلاع دولت ها به شورای امنیت مبنی بر قصد خود صدور مجوز، در موقع اقتضا، برای دسترسی به این وجوه، سایر دارایی های مالی یا منابع اقتصادی، عدم پاسخ منفی شورا ظرف پنج روز کاری بعد از دریافت اطلاعیه مزبور؛ (2) برای مخارج فوق العاده ضروی باشند، مشروط بر آنکه این تصمیم توسط دولت های مربوطه به اطلاع شورای امنیت رسیده باشد و شورا آن را تأیید کرده باشد؛ (3) برای همکاری در پروژه های صلح آمیز هسته ای، مطابق موارد شرح داده شده در پیوست 3 برجام ضرورت داشته باشد، مشروط بر آنکه دولت های مربوطه این تصمیم را به اطلاع شورای امنیت رسانده باشند و این شورا آن را تأیید کرده باشد؛ (4) موضوع یک رای یا قرار قضایی، اجرایی یا داوری باشد که در آن صورت، وجوه مورد نظر، سایر دارایی های مالی و منابع اقتصادی می تواند برای استفاده در این رای یا قرار استفاده شود، منوط به آنکه قرار یا رای مزبور مربوط به قبل از تاریخ صدور قطعنامه شماره 1737 (سال 2006) بوده، در جهت منافع یکی از افراد یا موسسات موضوع تدابیر مطرح شده در این بند نباشند و توسط دولت های مربوطه به اطلاع شورای امنیت رسیده باشد؛ یا (5) برای فعالیت های مرتبط با موارد مطرح شده در بند2 یا هر فعالیت مورد نیازدیگر برای اجرای برجام ضروری باشد، منوط به آنکه این تصمیم توسط دولت های مربوطه به اطلاع شورای امنیت رسیده باشد و شورای امنیت آن را تأیید کرده باشد. بعلاوه، این مفاد نباید مانع از این شود که یک فرد یا نهاد در لیست قرار گرفته، بدهی های خود را که مربوط به قراردادهای دوره قبل از در لیست قرار گرفتن آن فرد یا نهاد هستند بپردازد، مشروط بر اینکه دولتهای مربوطه معلوم کرده باشند که قرارداد مربوط به اقلام، مواد، تجهیزات، کالاها، فناوری‏ها ، مساعدت ، آموزش، کمک مالی، سرمایه گذاری، واسطه گری یا دیگر خدمات ممنوعه‏ ذکر شده در این بیانیه نبوده؛ پرداخت مستقیما یا به صورت غیر مستقیم توسط اشخاص یا نهادهای ذیل مفاد این بند دریافت نشده؛ و 10 روز پیش از صدور چنین مجوزی،اطلاع لازم از سوی دولت مربوطه به شورای امنیت مبنی بر تصمیم برای پرداخت یا دریافت چنین وجوهی یا صدور مجوز، ، در صورت اقتضاء، برای رفع انسداد منابع، دارایی های مالی یا منابع اقتصادی برای این هدف. بعلاوه، دولت‏ها می توانند اجازه افزوده شدن بهره یا دیگر درآمدهای متعلقه به حساب های مسدود شده وفق این بند، یا پرداخت های مربوط به قراردادها، موافقتنامه ها یا تعهداتی که پیش از تاریخی که آن حساب ها مسدود شده اند، را صادر کنند، مشروط بر اینکه این بهره، دیگر درآمدها یا هزینه ها، همچنان مشمول این تدابیر بوده و مسدود باشند. هـ)به مدت 5 سال از روز توافق برجام یا تا تاریخی که آژانس گزارشی موید «نتیجه ‏گیری گسترده ‏تر» را ارائه نماید، هرکدام زودتر باشد، اقدامات لازم برای پیشگیری از ورود یا عبور افراد اعلام شده در بند 6(الف) بالابه یا ازسرزمین شان را انجام دهند، هرچند با این تاکید که هیچ چیز در این بند نباید یک دولت را به ممانعت از ورود اتباع خود به سرزمینش ملزم کند. تدابیر اعمال شده در این بند، هرگاه شورای امنیت به صورت مورد به مورد تشخیص دهد که چنین سفرهایی به دلایل انساندوستانهقابل توجیهاست نبایستی اعمال شود، از جمله در خصوص تکالیف مذهبی، یا زمانی که شورای امنیت نتیجه بگیرد که یک معافیت به نحو دیگری به پیشبرد اهداف قطعنامه جدید کمک می کند، از جمله زمانی که بند 15 اساسنامه مطرح است؛ و) اقدامات لازم را منطبق با قطعنامه و دستورالعمل ارائه شده از سوی شورای امنیت در ارتباط با اقلامی کهعرضه، فروش، انتقال یا صادرات آن ها در تعارض بامفاد مندرج در برجام یا این بیانیه صورت گرفته، انجام داده و در چنان اقداماتی همکاری کنند. 7. همه دولتها فراخوانده می شوند که اجرای کامل برجام را تسهیل کنند، از طریق بازرسی، محموله ها به و از ایران، در قلمرو خود از جمله بنادر و فرودگاه ها، منطبق با اختیارات و قوانین ملی خود و منطبق با قوانین بین المللی به خصوص حقوق دریاها و معاهدات بین المللی هوانوردی مربوطه، در صورتی که بر اساس دلایلی معقول، اعتقاد داشته باشندآن محموله‏ دربردارنده اقلامی است که تامین، فروش، انتقال یا صادرات آن ها برخلاف مفاد برجام یا این بیانیه صورت گرفته؛ و همچنین بدان فراخوانده می شوند که اگر مبتنی بر دلایل معقولی، اعتقاد دارند که یک کشتی حامل اقلامی است که عرضه، فروش، انتقال یا صادرات آن ها بر خلاف مفاد برجام یا این بیانیه صورت گرفته، در بازرسی کشتی در آب های آزاد، با رضایت دولت پرچم کشتی، همکاری کنند. چین، فرانسه، آلمان، فدراسیون روسیه، انگلستان، ایالات متحده و اتحادیه اروپایی، خاطرنشان می کنند که چنین درکی دارند که متعاقب تصویب قطعنامه ای که برجام را تائید می کند، شورای امنیت ترتیبات عملی برای مستقیما برعهده گرفتن وظایف مقرر در این بیانیه، از جمله نظارت و حمایت از اجرای این مفاد توسط دولتهای عضو،بررسیطرحهای مشروحه در بند2 این بیانیه، پاسخ به استعلامات دولت‏های عضو، ارائه دستورالعمل ، و بررسی اطلاعات مربوط به اقدامات ادعایی متناقض با قطعنامه را انجام خواهد داد. بعلاوه، این دولتها پیشنهاد می کنند که شورای امنیت از دبیر کل بخواهد که هر 6 ماه، در مورد اجرای این مفاد گزارش دهد. دوره زمانی مفاد این بیانیه می تواند توسط کمیسیون مشترکبه درخواست هریک از اعضاء در نشست دو سالانه در سطح وزرا، که کمیسیون می تواند با اجماع، توصیه هایی را به شورای امنیت بدهد، مورد بازنگری قرار گیرد. **پیوست 1- داوود آقاجانی 2- امیر موید علایی 3- بهنام عسگرپور 4- محمد فدایی آشیانی 5- عباس رضایی آشتیانی 6- سازمان انرژی اتمی ایران 7- هاله بختیار 8- مرتضی بهزاد 9- مرکز تحقیقات و تولید سوخت هسته ای اصفهان و مرکز فناوری هسته ای اصفهان 10- بانک فرست ایست اکسپورت 11- سید حسین حسینی 12- شرکت کشتیرانی ایران و هند 13- شرکت کشتیرانی جمهوری اسلامی- بنلوکس 14- جابر ابن حیان 15- مرکز تحقیقات هسته ای کرج 16- شرکت کاوش یار 17- علی حاجی نیا لیلابادی 18- شرکت مصباح انرژی 19- شرکت صنایع نوین تکنیک 20- حمیدرضا مهاجرانی 21- جعفر محمدی 22- احسان منجمی 23- هوشنگ نوبری 24- شرکت نوین انرژی 25- مرکز تحقیقات هسته ای کشاورزی و دارویی 26- شرکت پارس تراش 27- صنایع پیشگامانرژی 28- محمد قنادی 29- امیر رحیمی 30- جواد رحیقی 31- عباس رشیدی 32- جواد کریمی ثابت 33- سید جابر صفدری 34- قاسم سلیمانی 35- خطوط کشتیرانی جنوب ایران 36- شرکت تماس

شورای امنیت پیش نویس قطعنامه جمع بندی مذاکرات هسته ای ایران و 1+5 را تصویب کرد

اعضای شورای امنیت سازمان ملل دقایقی پیش به قطعنامه پیشنهادی درباره فعالیت هسته ای جمهوری اسلامی ایران رای مثبت دادند.

به گزارش ایرنا، اعضای شورای امنیت سازمان ملل متحد امروز در نشست خود ، برنامه جامع اقدام مشترک (برجام) شامل جمع بندی مذاکرات هسته ایران و 1+5 را که در تاریخ 14 جولای (23 تیر ماه) به امضای جمهوری اسلامی ایران، آمریکا، روسیه، انگلیس، فرانسه، چین و آلمان رسیده بود مورد بررسی و تصویب قرار دادند.

بر اساس مواد مقرر در برجام، تصویب این قطعنامه نخستین گام در اجرای مفاد برنامه جامع اقدام مشترک شامل حل بحران ساختگی 12 ساله بر سر برنامه هسته ای ایران و رفع تحریم های ظالمانه ناشی از آن است.

وزارت امور خارجه جمهوری اسلامی ایران امروز ترجمه غیررسمی متن پیش نویس قطعنامه مزبور را به شرح زیر منتشر کرد:

قطعنامه شورای امنیت سازمان ملل (14 جولای)

شورای امنیت،

1. با یادآوری بیانیه رییس خود (S/PRST/2006/15)، و قطعنامه های 1969 (2006)، 1737 (2006)، 1747 (2007)، 1803 (2008)، 1835 (2008)، و 1929 (2010)،

2. با تاکید مجدد بر تعهد خود به معاهده عدم اشاعه سلاح های هسته ای، ضرورت اینکه تمام دولتهای عضو آن معاهده بایستی به طور کامل به تعهدات خود پایبند باشند، و با یادآوری حق دولتهای عضو، منطبق با مواد 1 و 2 آن معاهده، نسبت به توسعه تحقیق، تولید و استفاده از انرژی هسته ای برای اهداف صلح آمیز بدون تبعیض،

3. با تاکید بر اهمیت تلاشهای سیاسی و دیپلماتیک برای یافتن یک راه حل مذاکره شده که تضمین نماید برنامه هسته ای ایران منحصرا برای اهداف صلح آمیز است، و با توجه به اینکه چنان راه حلی برای عدم اشاعه‏ی هسته ای مفید خواهد بود،

4. با استقبال از تلاشهای دیپلماتیک چین، فرانسه، آلمان، فدراسیون روسیه، انگلستان، ایالات متحده، نماینده عالی اتحادیه اروپایی در امور خارجه و سیاست امنیتی، و ایران برای رسیدن به یک راه حل جامع، درازمدت و مناسب برای موضوع هسته ای ایران، نهایی شده در برنامه جامع اقدام مشترک (برجام) منعقد شده در تاریخ 14 جولای 2015، (سند شماره S/2015/XXXپیوستشده به این قطعنامه به عنوان پیوست الف)، و تاسیس کمیسیون مشترک،

5. با استقبال از تاکید مجدد ایران در برجام مبنی بر اینکه هیچگاه و تحت هیچ شرایطی در پی سلاح های هسته ای، تولید و یا به دست آوردن آنها نخواهد بود،

6. با استحضار از بیانیه مورخ 14 جولای 2015، از چین، فرانسه، آلمان، فدراسیون روسیه، انگلستان، ایالات متحده و اتحادیه اروپایی با هدف ارتقاء شفافیت و ایجاد یک فضای منجر به اجرای کامل برجام (S/2015/XXX، پیوست شده به این قطعنامه به عنوان پیوست ب)،

7. با تایید اینکه انعقاد برجام نشان‏دهنده‏ یک تغییر بنیادین در بررسی موضوع توسط شورای امنیت است، و با ابراز تمایل خود نسبت به ایجاد یک رابطه نوین با ایران که توسط اجرای برجام مستحکم می شود و نسبت به پایان رضایت بخش این موضوع،

8. با تایید اینکه اجرای کامل برجام به ایجاد اعتماد نسبت به ماهیت منحصرا صلح آمیز برنامه هسته ای ایران کمک خواهد کرد،

9. با حمایت قوی از نقش مستقل و اساسی آژانس بین المللی انرژی (آژانس) در راستی آزمایی پایبندی به موافقتنامه های پادمان، از جمله عدم انحراف مواد هسته ای اعلام شده به سوی اهداف اعلام نشده و عدم وجود مواد هسته ای اعلام نشده و فعالیت های هسته ای اعلام نشده، و، در این چارچوب، در حصول اطمینان از ماهیت صرفا صلح آمیز برنامه هسته ای ایران، از جمله از طریق اجرای «چارچوب برای همکاری» که در 11 نوامبر 2013 بین ایران و آژانس مورد موافقت قرار گرفت و «نقشه راه برای رفع ابهام از موضوعات با اهمیت گذشته و حال»، و با شناسایی نقش مهم آژانس در حمایت از اجرای کامل برجام،

10. با تایید اینکه پادمان های آژانس یک جزء اساسی از عدم اشاعه هسته ای بوده، اطمینان بیشتر میان دولتها را ، از جمله از طریق ایجاد اطمینان مبنی بر اینکه دولتها در حال پایبندی به تعهدات خود وفق موافقتنامه های مربوطه پادمان هستند، ارتقاء داده، به تقویت امنیت دسته جمعی آنها کمک کرده و به ایجاد یک محیط مساعد برای همکاری هسته ای یاری می نماید، و نیز با شناسایی اینکه اجرای موثر و کارآمد پادمان ها نیازمند یک تلاش همکارانه میان آژانس و دولتها است، و اینکه دبیرخانه آژانس کماکان به گفتگوی آزاد با دولت‏ها بر سر موضوعات پادمان‏ها به منظور افزایش شفافیت و ایجاد اعتماد و به منظور تعامل با آنان در خصوص اجرای پادمان‏ها ادامه خواهد داد؛ و در این مورد، از ایجاد مانع بر سر راه توسعه اقتصادی و تکنولوژیک ایران یا همکاری بین المللی در زمینه فعالیت های صلح آمیز هسته ای دوری خواهد نمود، به مقررات سلامت، ایمنی، حفاظت و سایر قواعد فنی جاری و حقوق افراد احترام خواهد گذاشت؛ و هر اقدام احتیاطی را برای حفاظت از اسرار تجاری، تکنولوژیک و صنعتی و همچنین سایر اطلاعات محرمانه ای که بر آنها آگاهی می یابد اتخاذ خواهد نمود؛

11.با تشویق دولتهای عضو به همکاری با ایران، از جمله از طریق مشارکت آژانس، در چارچوب برجام در زمینه استفاده های صلح آمیز از انرژی هسته ای، و به مشارکت در پروژه های مشترک مشخص برای همکاری صلح آمیز هسته ای، منطبق با پیوست 3 برجام؛

12.با توجه به لغو مفاد قطعنامه های سابق و سایر تدابیر پیش بینی شده در این قطعنامه، و با دعوت از دولتهای عضو برای بذل توجه مقتضی به این تغییرات،

13.با تاکید بر اینکه برجام در ارتقاء و تسهیل توسعه‏ی همکاری و ارتباطات عادی اقتصادی و تجاری با ایران مفید بوده، و با توجه به حقوق و تکالیف دولت ها در ارتباط با تجارت بین المللی؛

14. با تاکید بر اینکه دولتهای عضو بر اساس ماده 25 منشور ملل متحد مکلف هستند تصمیمات شورای امنیت را پذیرفته و اجرا نمایند،

بندهای اجرایی

1. برجام را تایید کرده، و با ابرام خواستار اجرای کامل آن بر اساس برنامه زمانی مندرج در برجام است؛

2. همه دولتهای عضو، سازمان های منطقه ای و بین المللی را فرا می خواند که آنگونه اقداماتی که می تواند برای حمایت از اجرای برجام مناسب باشد را اتخاذ نمایند، از جمله با انجام اقداماتی که همسو با برنامه اجرایی برجام هستند، و نیز از طریق خودداری از اقداماتی که اجرای تعهدات وفق برجام را با مشکل رو به رو می نماید؛

3. از مدیر کل آژانس می خواهد که راستی‏آزمایی و نظارت لازم بر تعهدات مرتبط با هسته ای ایران را برای تمام مدت اجرای این تعهدات وفق برجام بر عهده بگیرد، و مجددا تاکید می نماید که ایران باید به طور کامل آنگونه که آژانس درخواست دارد، همکاری کند تا آژانس بتواند تمام موضوعات مهم را به نحو مشخص شده در گزارش هایش حل کند؛

4. از مدیر کل آژانس می خواهد تا در خصوص اجرای تعهدات ایران وفق برجام گزارش های منظم به شورای حکام آژانس بین المللی انرژی اتمی، و در صورت اقتضاء به موازات آن به شورای امنیت ارائه کند، و همچنین هر زمان که مدیرکل آژانس بر اساس دلایلمعقول، اعتقاد داشته باشد که موضوعی وجود دارد که موجب نگرانی بوده و به طور مستقیم بر تحقق تعهدات وفق برجام تاثیر می گذارد، به شورای حکام و به موازات آن به شورای امنیت گزارش دهد؛

**لغوها

5. می خواهد که، به محض آنکه آژانس راستی ‏آزمایی کرده باشد که ایران اقدامات مشخص شده در بند های 15.1 تا 15.11 پیوست5 برجام را اجرا کرده است، مدیرکل آژانس گزارشی در تایید این واقعیت به شورای حکام و به طور موازی به شورای امنیت ارائه کند؛

6. همچنین می خواهد که،به محض اینکه آژانس به «نتیجه‏ گیری گسترده ‏تر» رسید که تمام مواد هسته ای در ایران در فعالیت های صلح آمیز می ماند، مدیرکل آژانس گزارشی در تایید این نتیجه‏گیری به شورای حکام آژانس و به موازات آن به شورای امنیت تسلیم نماید؛

7. تصمیم می گیرد،تحت ماده 41 منشور ملل متحد، که،به محض دریافت گزارش مذکور در بند 5 از آژانس:

الف) مفاد قطعنامه های 1969 (2006)، 1737 (2006)، 1747 (2007)، 1803 (2008)، 1835 (2008)، 1929 (2010) و 2224 (2015) باید لغو شوند؛

ب)تمام دولتها باید ازبند های 1، 2، 4 و 5 و همچنین مفاد بند های فرعی الف تا و بند 6 پیوست ب در دوره های مشخص شده در هر بند یا بند فرعی تبعیت نمایند، و همچنین فراخوانده می شوند به اینکه از بندهای 3 و 7 پیوست ب تبعیت کنند؛

8. تصمیم می گیرد،با اقدام وفق ماده 41 منشور ملل متحد، که ده سال پس از روز توافق برجام،به نحو تعریف شده در برجام، تمام مفاد این قطعنامه باید لغو شده، و هیچکدام از قطعنامه هایی که در بند 7(الف)شرح داده شد، نباید اجرا شوند، شورای امنیت رسیدگی به موضوع هسته ای ایران را پایان داده، و موضوع «عدم اشاعه» از فهرست موضوعاتی که در دستورکار شورای امنیت هستند خارج می شود؛

9. تصمیم می گیرد،با اقدام وفق ماده 41 منشور ملل متحد، که لغوهای توصیف شده در پیوست ب و بند 8 این قطعنامه، چنانچهمفاد قطعنامه های قبلی در راستایبند 12 اجرایی شده باشد، رخ نخواهد داد؛

**اعمال مفاد قطعنامه های گذشته

10.چین، فرانسه، آلمان، فدراسیون روسیه، انگلستان، ایالات متحده، اتحادیه اروپایی و ایران («طرف های برجام») را تشویق می نماید که هرگونه موضوع برآمده در ارتباط با اجرای تعهدات برجام را از طریق رویه های مشخص شده در برجام حل و فصل نمایند، و عزم خود را برای پرداختن به شکایت‏های احتمالی طرف های برجام در خصوص موارد عدم پایبندی اساسی از سوی یک طرف دیگر برجام، ابراز می دارد؛

11.تصمیم می گیرد،با اقدام وفق ماده 41 منشور ملل متحد، که ظرف 30 روز از دریافت اعلان یکی از دولتهای عضو برجام در مورد موضوعی که آن دولت عضو برجام اعتقاد دارد مصداق عدم پایبندی اساسی در مورد تعهدات وفق برجام است، شورا باید در مورد پیش نویس یک قطعنامه برای ادامه‏ اجرای لغوهای مذکور در بند 7(الف) این قطعنامه رأی گیری نماید، بعلاوه تصمیم می گیرد که اگر، ظرف 10 روز از اعلان مورد اشاره در بالا، هیچ عضوی از شورای امنیت چنان پیش نویس قطعنامه ای را برای رأی گیری ارائه نکرد، رئیس شورای امنیت بایستی چنین پیش نویس قطعنامه ای را تسلیم کرده و آن را ظرف 30 روز از زمان اعلان اشاره شده در بالا به رأی بگذارد، و شورا قصد خود را برای در نظر گرفتن دیدگاه های دولت‏های درگیر در موضوع و هر نظری از سوی هیات مشورتی شکل گرفته در برجام، ابراز می دارد.

12.تصمیم می گیرد،با اقدام وفق ماده 41 منشور ملل متحد، که اگر شورای امنیت یک قطعنامه تحتبند 11 برای ادامه اجرای لغوهای بند 7(الف)تصویب نکرد، آنگاه با اثر بخشی از زمان نیمه شب به وقت گرینویچ پس از سی امین روز پس از دریافت اعلان مورد اشاره در بند 11 به شورای امنیت، تمام مفاد قطعنامه های 1696 (2006)، 1737 (2006)، 1747 (2007)، 1803 (2008)، 1835 (2008) و 1929 (2010) که بر اساس بند 7(الف)لغو شده بوده اند، باید به همان نحوی که پیش از تصویب این قطعنامه اعمال می شدند، اعمال شوند وتدابیر مندرج در بند های 7، 8 و 16 تا 20 این قطعنامه باید لغو شوند، مگر آنکه شورای امنیت به گونه دیگری تصمیم بگیرد؛

13. تاکید می کند که در صورت ارائه اعلان به شورای امنیت به نحوی که در بند 11 وصف شد، ایران و سایراعضاء برجام بایستی برای حل و فصل موضوعیکه موجب آن اعلان شده است، تلاش کنند، و قصد خود را برای جلوگیری از اعمال مجدد مفاد در صورت حل مساله ای که موجب اعلان شده ابراز می دارد، تصمیم می گیرد،با اقدام وفق ماده 41 منشور ملل متحد، که اگر دولت عضو برجام که اعلان را صادر کرده است، به شورای امنیت اطلاع دهد که موضوع مزبور پیش از پایان دوره‏ی 30 روز مشخص شده در بند 12 بالا، حل و فصل شده است، آنگاه مفاد این قطعنامه، از جمله لغو های مندرج در بند 7(الف)، علیرغمبند 12 بالا، در جای خود باقی مانده، و به این بیان ایران توجه می نماید که اگر مفاد قطعنامه های پیشین در راستای بند 12 به طور کلی یا جزئی اعمال شوند، ایران آن را به عنوان مبنایی برای توقف اجرای تعهدات خود وفق برجام تلقی خواهد نمود؛

14. تایید می کند که اعمال مفاد قطعنامه های پیشین پیرو بند 12، اثر عطف به ماسبق نسبت به قراردادهایی که پیش از زمان اعمال بین هر طرف و ایران یا اشخاص و نهادهای ایرانی امضا شده باشدنخواهد داشت، مشروط بر اینکه آن فعالیت ها و اجرای آن قراردادها با برجام، قطعنامه کنونی و قطعنامه های پیشین مطابقت داشته باشد؛

15. تایید می کند که هرگونه اعمال مفاد قطعنامه های پیشین پیرو بند 12 با هدف آسیب وارد کردن به افراد یا نهادهایی که، پیش از اعمال آن مفاد با ایران یا اشخاص و نهادهای ایران وارد کسب و کاری که با برجام و با این قطعنامه همخوان است شده باشند، نیست، و دولتهای عضو را به مشورت با یکدیگر در خصوص این آسیب، و اقدام برای تخفیف چنین آسیب ناخواسته ای به آن اشخاص و نهادها، تشویق می کند، و تصمیم می گیرد اگر مفاد قطعنامه های پیشین پیرو بند 12 اعمال شد، تدابیر را با اثر عطف به ماسبق نسبت به اشخاص و نهادها برای فعالیت های تجاری با ایران که با برجام، این قطعنامه و قطعنامه های پیشین پیش از اعمال آن مفاد منطبق بوده، تحمیل نکند؛

**اجرای برجام

16. تصمیم می گیرد،با اقدام وفق ماده 41 منشور ملل متحد، که توصیه های کمیسیون مشترک در خصوص طرحهای دولتها برای مشارکت در یا اجازه دادن به فعالیت های مرتبط با هسته ای بیان شده در بند 2 پیوست ب را بررسی کند، و اینکه چنان توصیه هایی باید تصویب شده قلمداد شوند، مگر اینکه شورای امنیت قطعنامه ای برای رد یک توصیه‏ کمیسیون مشترک ظرف 5 روز کاری از زمان دریافت آن، تصویب نماید؛

17. از دولت های عضو که به دنبال مشارکت در یا صدور اجازه‏ی فعالیت های بیان شده در بند 2 پیوست بهستند، درخواست می کند تا طرح های خود را به شورای امنیت ارائه کنند، و قصد خود را برای به اشتراک گذاشتن چنین طرحهایی با کمیسیون مشترک ایجاد شده در برجام برای بررسی آن ها، ابراز می دارد، و از هریک از دولتهای عضو شورای امنیت دعوت می کند تا اطلاعات مرتبط و نظراتشان در مورد این طرح ها را ارائه نمایند، کمیسیون مشترک را تشویق می نماید که توجه مقتضی به هریک از این اطلاعات و نظراتمبذول داشته، و درخواست می کند که کمیسیون مشترک توصیه های خود در مورد این طرح ها را ظرف 20 روز کاری (یا در صورت تمدید، ظرف 30 روز کاری)به شورای امنیت ارائه دهد؛

18. درخواست می کند از دبیرکل،به منظور حمایت از اجرای برجام، که تدابیر اجرایی لازم را برای تسهیل برقراری ارتباط میان دولت‏های عضو و بین شورای امنیت و کمیسیون مشترک از طریق ترتیبات عملی مورد توافق اتخاذ نماید؛

19. درخواست می کند از آژانس و کمیسیون مشترک که به نحو مشخص شده در برجام، هرجا مقتضی بود، رایزنی و تبادل اطلاعات نمایند، و همچنین درخواست می کند که دولتهای صادرکنندهمنطبق باپیوست 4 برجام، با کمیسیون مشترک همکاری کنند؛

20. از کمیسیون مشترک درخواست می کند بررسی طرح ها برای انتقال و فعالیت های مصرح در بند 2 از پیوست را هرگاه با این قطعنامه و مفاد و اهداف برجام همخوان باشد،با دید توصیه به تائید بررسی نماید، تا امکان انتقال اقلام، مواد، تجهیزات، کالاها و فناوری های لازم برای فعالیت های هسته ای ایران ذیل برجام فراهم شود، و تشویق می کند کمیسیون مشترک را تا رویه هایی برای کسب اطمینان از بررسی با جزئیات و کامل چنین طرح هایی ایجاد کند؛

**معافیت ها

21. تصمیم می گیرد،با اقدام وفق ماده 41 منشور ملل متحد، که مفاد اعمال شده در قطعنامه های 1696 (2006)، 1737 (2006)، 1747 (2007)، 1803 (2008)، 1835 (2008) و 1929 (2010) در خصوص عرضه، فروش یا انتقال اقلام، مواد، تجهیزات، کالاها و فناوری، و ارائه هر مورد مربوط بهمساعدت فنی، آموزش، مساعدت مالی، سرمایه گذاری، واسطه گری یا دیگر خدمات توسط دولتهای طرف برجام یا دولتهای عضو هماهنگ با آن ها، که مستقیما به موارد زیر مرتبط باشد اعمال نگردد: الف) اصلاح دو آبشار تأسیسات فردو برای تولید ایزوتوپ های پایدار؛ ب) صادرات اورانیوم غنی شده ایران مازاد بر 300 کیلوگرم در قبال اورانیوم طبیعی؛ و ج) روزآمد کردن رآکتور اراک بر اساس طرح اولیه مورد توافق و سپس طراحی نهایی مورد توافق آن رآکتور؛

22. تصمیم می گیرد،با اقدام وفق ماده 41 منشور ملل متحد، که دولتهای عضو دخیل در فعالیت های مجاز بند 21، بایست اطمینان کسب کنند از اینکه: الف) تمام فعالیت های صورت گرفته، کاملا در انطباق با برجام هستند؛ ب) 10 روز پیش از چنین فعالیت هایی، کمیته تاسیس شده طبق قطعنامه 1737 (2006)، و در صورت تاسیس، کمیسیون مشترک را مطلع نمایند؛ ج) الزامات مقتضی دستورالعمل ها به نحوی که در بخشنامه آژانس بین المللی انرژی اتمی (INFCIRC) مورد اشاره در قطعنامه 1737 (2006)، و نسخ به روز شده آن، رعایت شده باشد؛ د) از حق راستی آزمایی استفاده نهایی و محل استفاده نهایی هریک از موارد تأمین شده برخوردار و قادر به اعمال موثر این حق هستند؛ و ه) در صورتیکه اقلام، مواد، تجهیزات، کالاها و فناوری های عرضه شده، جزء فهرست بخشنامه های آژانس بین المللی انرژی اتمی مورد اشاره در قطعنامه 1737 (2006)، و نسخ بروز شده آن، قرار دارد، ظرف 10 روز از تأمین، فروش یا انتقال، آژانس در جریان قرار دهند؛

23.تصمیم می گیرد،با اقدام وفق ماده 41 منشور ملل متحد، کههمچنین مفاد اعمال شده در قطعنامه های 1696 (2006)، 1737 (2006)، 1747 (2007)، 1803 (2008)، 1835 (2008) و 1929 (2010) به آن مقدار که برای اجرای انتقال و فعالیت هایی که از قبل به صورت مورد به مورد توسط کمیته شکل گرفته ذیل قطعنامه 1737 (2006) تائید می شود، اعمال نشود. این موارد عبارتند از:

الف) مستقیما مرتبط با اجرای اقدامات مرتبط با هسته ای مشخص شده در بند های 15.1 تا 15.11 پیوست 5 برجام باشد؛

ب) برای آماده سازی اجرای برجام لازم باشد؛ یا،

ج) کمیته آنها را با اهداف این قطعنامه منطبق تشخیص داده باشد؛

24. متذکر می شود که تمامی مقررات بند های 21، 22، 23 و 27 در صورتی که مقررات قطعنامه های پیشین پیرو بند 12 اجرایی شوند، کماکان اعمال خواهندشد؛

**دیگر موضوعات

25.تصمیم می گیرد تا ترتیبات عملی لازم را صورت دهد برای اینکه مستقیما وظایف مربوط به اجرای این قطعنامه ، از جمله اقدامات مشخص شده در پیوست بو انتشار راهنمایی ها را برعهده بگیرد؛

26.از همه دولتها، نهادهای مربوطه سازمان ملل متحد و دیگر طرف های ذی نفع با ابرام می خواهد تا برای اجرای امور مربوط به این قطعنامه به طور کامل با شورای امنیت همکاری کنند،به خصوص از طریق ارائه اطلاعاتی که در مورد اجرای تمهیدات این قطعنامه در اختیار دارند؛

27.تصمیم می گیرد که تمام مفاد برجام تنها برای اجرای آن بین گروه پنج بعلاوه یک و ایران است و نباید به عنوان ایجاد سابقه برای هیچ یک از دولتها یا برای اصول حقوق بین الملل یا حقوق و تعهدات وفق معاهده منع گسترش سلاح های هسته ای و سایر اسناد مربوطه و همچنین اصول و ریوه های شناخته شده‏ی بین المللی قلمداد شود؛

28. یادآور می شود که مفاد اعمال شده پیرو بند 12 قطعنامه 1737 (2006) نباید مانع شود تا یک فرد یا نهاد تحریم شده، پرداخت های مربوط به قراردادهای پیش از تحریم آن فرد یا نهاد را انجام دهد، مشروط بر اینکه شروط مشخص شده در بند 15 آن قطعنامه رعایت شوند و تصریح می کند که اگر مفاد قطعنامه های قبلی پیرو بند 12 این قطعنامه بازاعمال شدند، آنگاه این قاعده اعمال خواهد شد؛

29. تاکید می کند بر اهمیت اینکه همه دولتها تدابیر ضروری برای حصول اطمینان از اینکه هیچ ادعایی از جانب دولت ایران یا هر شخص و نهادی در ایران یا افراد و نهادهای مشخص شده بر اساس قطعنامه 1737(2006) و قطعنامه های مربوطه، یا افرادی که از طریق آنها یا به نفع آنها طرح دعوا می کنند، در ارتباط با هر قرارداد یا مبادله ای، که اجرای آن به واسطه اعمال مفاد قطعنامه های 1737 (2006)، 1747 (2007)، 1803 (2008)، 1929 (2010) و این قطعنامه، جلوگیری شده است، مسموع نباشد؛

30. تصمیم می گیرد که تا زمانی که مفاد این قطعنامه بر اساس بند 8 لغو شود، موضوع را در دستورکار خود داشته باشد؛

پیوست الف: متن برجام (ترجمه متن برجام به طور جداگانه منتشر شده است)

پیوست ب:بیانیه مستقل

بیانیه

چین، فرانسه، آلمان، فدراسیون روسیه، انگلستان، آمریکا و اتحادیه اروپایییک برنامه جامع اقدام مشترک (برجام) را با ایران منعقد کردند تا به یک راه حل جامع، بلندمدت و مناسب برای مساله هسته ای ایران دست یابند. چین، فرانسه، آلمان، فدراسیون روسیه، انگلستان، آمریکا و اتحادیه اروپایی، به منظور افزایش شفافیت و ایجاد فضایی سازنده برای اجرای کامل برجام، برخی مفاد خاص را در نظر گرفته اند. مشارکت آنها در برجام منوط به تصویب قطعنامه ای جدید توسط شورای امنیت سازمان ملل استکه، با اقدام وفق ماده 41 منشور ملل متحد: قطعنامه های 1969 (2006)، 1737 (2006)، 1747 (2007)، 1803 (2008)، 1835 (2008)، 1929 (2010) و 2224 (2015) را لغو کرده؛ دولتها را به پایبندی به مفاد مندرج در این بیانیه برای دوره های مربوط به هرکدام ملزم ساخته؛ و با همکاری «کمیسیون مشترک» ایجاد شده در برجام، اجرای برجام را همانطور که در بند های 2 و 6(الف) ذیل آمده، تسهیل سازد.

همان گونه که در قطعنامه‏ا یکه چنین تصمیمی را اتخاذ کرده آمده است، مفاد ذیل در تاریخی اعمال خواهد شد که مدیرکل آژانس بین المللی انرژی اتمی گزارشی دال بر راستی آزمایی اینکه ایران اقدامات مشخص شده در بندهای 15.1 تا 15.11 پیوست5 برجام را اجرا کرده، تسلیم نماید:

1. اصطلاح «تمام دولت‏ها» که در این سند استفاده شده، و در قطعنامه درج شده است، به معنی «تمام دولت‏ها بدون استثناء» است.

2. تمام دولتها می توانند در فعالیت های زیر مشارکت کرده و اجازه آنها را صادر کنند مشروط بر اینکه شورای امنیت، به صورت مورد به مورد، از قبل آنها را تایید کرده باشد:

الف) عرضه، فروش یا انتقال مستقیم یا غیرمستقیم از قلمرو خود، یا بوسیله اتباع خود یا با استفاده از کشتی ها یا هواپیماهای تحت پرچم‏شان به،یا برای استفاده در یا برای بهره مندی، ایران، و خواه از قلمرو آنان نشات گرفته باشد یا خیر، تمامی اقلام، مواد، تجهیزات، کالاها و فناوری های مذکور در سند INFCIRC/254/Rev.12/Part 1 و سندINFCIRC/254/Rev.9/Part 2 (یا جدیدترین نسخه از این اسناد، که توسط شورای امنیت به‏روز شده باشد)، و همچنین هرگونه اقلام دیگرکه دولتموردنظر تشخیص دهد می تواند بهفعالیت های بازفرآوری یا مرتبط با غنی سازی یا مرتبط با آب سنگین به گونه ای مغایر با برجام منجر شود؛

ب)فراهم آوردن هرگونه مساعدت فنی یا آموزش، مساعدت مالی، سرمایه گذاری، خدمات واسطه گرییا سایر خدمات، و انتقال خدمات و یا منابع مالی،به ایران، در ارتباط با عرضه، فروش، انتقال، تولید و یا استفاده از اقلام، مواد، تجهیزات، کالاها و فناوری های شرح داده شده در بند فرعی (الف) بالا؛ و

ج)تحصیل منفعتی توسط ایران در یک فعالیت اقتصادی در کشوری دیگر، که در بردارنده استخراج اورانیوم یا تولید یا استفاده از فناوری و مواد هسته ای فهرست شده در INFCIRC/254/Rev.12/Part 1، یا چنان سرمایه گذاری در قلمروهایتحت حاکمیت آنها توسط ایران، اتباع ایران، و نهادهای ثبت شده در ایران یا تحت حاکمیت ایران، یا توسط افراد و نهادهاییکه به نمایندگی از آنها و یا به دستور آنها عمل می کنند، یا توسط نهادهای در مالکیت و یا تحت کنترل آنها،

با این استثنا که، نیازی به تاییدیه پیشاپیش شورای امنیت برای عرضه، فروش، یا انتقال تجهیزات اشاره شده در بخش ب.1 سند INFCIRC/254/Rev.12/Part 1 به ایران زمانی که چنین تجهیزاتی برای رآکتورهای آب سبک، غنی سازی پایین اورانیوم تحت پوشش بخش الف-1-2 INFCIRC/254/Rev.12/Part 1استفاده می شود، وقتی که این تجهیزات جزئی از عناصر سر هم شده‏ی سوخت هسته ای به اجزاء مونتاژشده سوخت هسته ای برای چنین رآکتورهایی باشند، همچنین اقلام، مواد، تجهیزات، کالاها و فناوری های برشمرده در سند INFCIRC/254/Rev.12/Part ، مشروط بر اینکهمنحصرا برای استفاده در رآکتورهای آب سبک باشند.

برای هرگونه اقلام، مواد، تجهیزات، کالاها و فناوری های مورد تایید شورای امنیت سازمان ملل مطابق با بند فرعی الف) بالا، و یا عرضه شده، فروخته شده، یا منتقل شده طبق استثنائات مذکور در بالا، دولت‏ها می بایست حصول اطمینان نمایند که الف):الزامات دستورالعمل های مندرج در بخشنامه های آژانس، به نحو مقتضی رعایت شده است؛ ب) آنها از این حق برخوردار شده و قادر هستند که به طور موثر استفاده نهایی هرگونه اقلام تأمین شده و موقعیت استفاده از آنها را مورد راستی آزمایی قرار دهند؛ ج) ظرف مدت ده روز پس از عرضه، فروش و یا انتقال این اقلام، شورای امنیت را در جریان قرار دهند؛ و د)در خصوص اقلام، مواد، تجهیزات، کالاها و فناوری های فهرست شده در بخشنامه های آژانس، ظرف مدت ده روز پس از عرضه، فروش و یا انتقال این اقلام، آژانس را نیز مطلع سازند.

و همچنین با این استثناء که نیازی به تاییدیه قبلی شورای امنیت سازمان ملل برای تأمین، فروش و یا انتقال اقلام، مواد، تجهیزات، کالاها و فناوری ها و ارائه هرگونه مساعدت فنی، آموزش، کمک های مالی، سرمایه گذاری، خدمات واسطه‏گری و سایر خدمات که به طور مستقیم مربوط به تغییرات لازم در دو آبشار تأسیسات فردو برای تولید ایزوتوپ های پایدار، صادرات اورانیوم غنی شده‏ی مازاد بر 300 کیلوگرم ایران در ازای دریافت اورانیوم طبیعی، و مدرن سازی رآکتور اراک بر اساس طراحی اولیه‏ی مورد توافق و، متعاقبا، طراحی نهایی مورد توافق برای این رآکتور نمی باشد، مشروط به اینکه دولت‏های عضور اطمینان حاصل نمایند که: الف) تمام این فعالیت های کاملا مطابق با برجام انجام می شوند؛ ب) ده روز پیش از این چنین فعالیت هایی، کمیسیون مشترک و شورای امنیت را مطلع سازند؛ ج)الزامات دستورالعمل های مندرج در بخشنامه آژانس، به نحو مقتضی،مراعات شوند؛ د) از این حق برخوردار باشند و در جایگاهی قرار داشته باشند که بتوانند به طور موثر،استفاده نهایی هرگونه اقلام تأمین شده و موقعیت استفاده از آنها را مورد راستی آزمایی قرار دهند؛ و ه)در مورد اقلام، مواد، تجهیزات، کالاها و فناوری های فهرست شده در بخشنامه های آژانس، ظرف مدت ده روز از عرضه، فروش و یا انتقال این اقلام، آژانس را نیز در مطلع سازند.

این بند باید تا تاریخ ده سال پس از «روز توافق برجام»،به نحو تعریف شده در برجام، اعمال شود، مگر اینکه آژانس گزارشی ارائه دهد که «نتیجه‏ گیری گسترده ‏تر» را پیش از آن تاریخ تأیید کند، که در این صورت، از آن پس این الزام به کسب تاییدیه قبلی شورای امنیت پیش مصوبه ای را صادر کند، باید بلافاصله به تعلیق درآمده و، همزمان با آغاز این تعلیق، اعمال استثنائات مقرر در این بند باید ادامه یافته و تمامی دولتها می توانند در فعالیت های اعلام شده در این بند مشارکت داشته و اجازه انجام آنها را صادر کنند، مشروط بر اینکه شورای امنیت و کمیسیون مشترک را دستکم ده روز کاری پیش از آغاز این فعالیت ها به صورت مورد به مورد آگاه ساخته باشند.

3. ایران فراخوانده می شود به اینکه هیچ فعالیتی در ارتباط با موشک های بالستیکی که برایبرخورداری از قابلیت حمل سلاح های هسته ای طراحی می شوند صورت ندهد، از جمله پرتاب با استفاده از این قبیل فناوری های موشک های بالستیک، تا زمان هشت سال پس از «روز توافق» یا تا زمانی که آژانس گزارشی مبنی بر تایید «نتیجه ‏گیری گسترده ‏تر» ارائه کند، هرکدام زودتر باشد.

4. تمامی دولت‏ها می توانند در فعالیت های مشروحه‏ی ذیل مشارکت کرده و اجازه انجام آن را صادر کنند، مشروط بر اینکه شورای امنیت از قبلبه صورت مورد به مورد، مجوز چنین فعالیت هایی را صادر کرده باشد:

الف)عرضه، فروش، یا انتقال مستقیم یا غیرمستقیم تمامی اقلام، مواد، تجهیزات، کالاها و فناوری های برشمرده شده در (S/2015/XXX) [جدیدترین فهرست کنترل فناوری موشکی] و هرگونه اقلام، مواد، تجهیزات، کالاها و فناوری هایی که دولت ذیربط تشخیص دهد که می تواند برای تولید سیستم حمل سلاح های هسته ای مورد استفاده قرار گیرد، از داخل قلمرو تحت حاکمیت آنها، و یا توسط اتباع آنها و یا با استفاده از هواپیماها و یا کشتی هایی که پرچم آنها را حمل می کنند، به داخل ایران و از ایران به خارج، یا برای استفاده در ایران و یا به نفع ایران، چه از قلمرو تحت حاکمیت آنها نشأت گرفته و یا نگرفته باشد؛ و

ب)فراهم آوردن هرگونه فناوری یا مساعدت فنی یا آموزش، کمک مالی، سرمایه گذاری، خدمات واسطه گری و موارد دیگر، و نیز انتقال خدمات یا منابع مالی به ایران، یا تحصیل منفعتی توسط ایران در هریک از فعالیت های اقتصادی در کشور دیگر، در ارتباط با عرضه، فروش، انتقال، تولید و یا استفاده از اقلام، مواد، تجهیزات، کالاها و فناوری های شرح داده شده در بند فرعی (الف) و یا مرتبط با فعالیت های شرح داده شده در بند 3.

مشروط به اینکه درصورت تایید توسط شورای امنیت: (الف) قرارداد برای تحویل این اقلام و همکاری در این زمینه دربردارنده تضمین های مقتضی در خصوص استفاده نهایی آنها باشد؛ و (ب)ایران متعهد شود تا از چنین اقلامی برای گسترش سیستم های حمل سلاح های هسته ای استفاده نکند.

این بند باید تا تاریخ 8 سال پس از «روز توافق» یا تا زمانی که آژانس گزارشی در تایید «نتیجه‏ گیری گسترده ‏تر» ارائه دهد، اعمال شود، هرکدام که زودتر باشد.

5. تمامی دولتها، مشروط به اینکه موافقت قبلی شورای امنیت به صورت مورد به مورد، می توانند در این فعالیت ها مشارکت داشته و اجازه آن را صادر کنند: عرضه، فروش و یا انتقال مستقیم یا غیرمستقیم، هرگونه تانک جنگی، خودروهای رزمی زرهی، سامانه های توپخانه ای سنگین، هواپیماهای رزمی، بالگردهای تهاجمی، ناوهای جنگی، موشک ها و یا سامانه های موشکی، آنگونه که درنظام ثبت سلاح های متعارف ملل متحد تعریف شده است، یا مواد مرتبطه، شامل قطعات یدکی،از داخل و یا از طریق قلمروهای تحت حاکمیتی شان، و یا توسط اتباع آنها و یا افراد تحت حاکمیت آنها، یا با استفاده از هواپیماها و یا کشتی های حامل پرچم های آنها، اعم از اینکه از قلمروشان نشأت گرفته یا خیر، به ایران، یا برای استفاده در داخل ایران و یا در جهت منافع ایران، و ارائه آموزش فنی، منابع یا خدمات مالی، مشاوره، دیگر خدمات یا کمک های مرتبط با تأمین، فروش، انتقال، تولید، نگهداری و یا استفاده از سلاح ها و تجهیزات مرتبطه مشروح در این بند فرعی، به ایران توسط اتباع این دولتها و یا از داخل یا از طریق قلمروهای تحت حاکمیتشان.

این بند باید تا تاریخ 5 سال پس از «روز توافق» برجام یا تا تاریخی که آژانس گزارشی در تأیید «نتیجه‏ گیری گسترده ‏تر» را ارائه دهد، اجرا شود، هرکدام که زودتر باشد.

6. تمام دولتها قرار است که:

الف)تدابیر ضروری را برای تضمین اینکه هرکدام از فعالیت های مشروح در بندهای 2، 4، و 5 که در قلمروهای تحت حاکمیتشان اتفاق می افتد، و یا دربردارنده اتباع آنها و یا افراد تحت حاکمیت آنها است، یا با استفاده از هواپیماها و یا کشتی های تحت پرچم آنها صورت می گیرد، تنها مطابق با ضوابط مربوطه‏ آن بندها باشد، و همچنین تضمین جلوگیری و منع هرگونه فعالیت مغایر با این مفاد، تا مدت ده سال پس از «روز توافق» برجام یا تا زمانی که آژانس گزارشی در تأیید «نتیجه‏ گیری گسترده ‏تر» ارائه دهد؛ بسته به اینکه کدام زودتر اتفاق افتد، اتخاذ نمایند.

ب) جز در حالتی که شورای امنیت از قبل و به صورت مورد به مورد تصمیم دیگری اتخاذ کرده باشد، تدابیر لازم را جهت جلوگیری از عرضه، فروش یا انتقال تسلیحات یا تجهیزات مرتبط از خاک ایران، توسط اتباع یا کشتی ها و هواپیماهای تحت پرچم خود به عمل آورند. صرفنظر از اینکه مبدأ آنها قلمرو ایران باشد یا خیر، تا پنج سال بعد از «روز توافق» برجام یا تا تاریخ ارائه گزارشی در تأیید «نتیجه ‏گیری گسترده ‏تر» توسط آژانس، هر کدام که زودتر باشد.

ج)به مدت هشت سال بعد از «روز توافق» برجام یا تا تاریخ ارائه گزارشی در تأیید«نتیجه‏ گیری گسترده‏ تر» توسط آژانس، هر کدام که زودتر باشد، به مسدودکردن وجوه، سایر دارایی های مالی و منابع اقتصادی که در روز توافق برجام در قلمرو آنها بوده و همچنین وجوه و سایر دارایی های مالی و منابع اقتصادی که در هر زمان بعد از آن به قلمرو آنها وارد می شود، و مالکیت یا کنترل آنها از آنِ افراد و موسساتی باشد که نامشان تا زمان تصویب قطعنامه جدید در فهرستِ تهیه و نگهداری شده توسط «کمیته» ای که وفق قطعنامه شماره 1737 (2006) تاسیس شده قرار داشته باشد، ادامه دهند، به استثنای افراد و موسساتی که در اینجا در الحاقیه 1 مشخص شده اند، یا آنها که شورای امنیت ممکن است نام آنها را از فهرست مذکور خارج کند، و دارایی های افراد و موسسات دیگری را که ممکن است شورای امنیت آنها را در فهرست با شرایط زیر قرار دهد مسدود کنند: داشتن همکاری یا ارتباط مستقیم، یا حمایت از فعالیت های حساس هسته ای ایران به لحاظ اشاعه ای، که در تعارض با تعهدات این دولتوفق برجام باشد، یا ساخت سیستم های حمل سلاح هسته ای از جمله از طریق مشارکت در تهیه اقلام، کالاها، تجهیزات، مواد ممنوعه مشخص شده در این بیانیه؛ کمک به افراد و موسسات تحت تحریم برای دور زدن یا انجام اعمال متعارض با برجام یا قطعنامه جدید؛ یا عمل به نمایندگی یا به دستور افراد یا موسسات تحت تحریم؛ یا در مالیکت یا تحت کنترل بودن توسط افراد یا موسسات تحت تحریماز جمله از طریق روش های غیرقانونی.

د)به مدت هشت سال از «روز توافق» برجام یا تا تاریخ ارائه گزارشی توسط آژانس در تأیید«نتیجه ‏گیری گسترده‏ تر»،هرکدام که زودتر باشد،اطمینان حاصل کنندکه از اینکه وجوه،دارایی های مالی یامناب عاقتصادی توسط اتباع آنها یا هر فرد و موسسه فعال در قلمرو آنها، در اختیار افراد یا موسسات تحت تحریم قرار گرفته یا به نفع آنها مورد استفاده قرار گیرد، ممانعت شود. این شرایط برای وجوه، سایر دارایی های مالی یا منابع اقتصادی که دولت های مربوطه آنها را واجد شرایط ذیل بدانند، لازم الاجرا نخواهد بود:

(1) برای مخارج پایه، از جمله پرداخت هزینه مواد غذایی، اجاره یا رهن، دارو و درمان پزشکی، مالیات، هزینه بیمه و هزینه های خدمات عمومی یا صرفا برای پرداخت هزینه‏های معقول حرفه ای و بازپرداخت اجرت خدمات حقوقی یا هزینه های خدمات بر طبق قوانین دولتها، یا برای نگهداری معمول از اموال و سایر دارایی های مالی و منابع اقتصادی مسدود شده ضروری باشد،پس از اطلاع دولت ها به شورای امنیت مبنی بر قصد خود صدور مجوز، در موقع اقتضا، برای دسترسی به این وجوه، سایر دارایی های مالی یا منابع اقتصادی، عدم پاسخ منفی شورا ظرف پنج روز کاری بعد از دریافت اطلاعیه مزبور؛

(2) برای مخارج فوق العاده ضروی باشند، مشروط بر آنکه این تصمیم توسط دولت های مربوطه به اطلاع شورای امنیت رسیده باشد و شورا آن را تأیید کرده باشد؛

(3) برای همکاری در پروژه های صلح آمیز هسته ای، مطابق موارد شرح داده شده در پیوست 3 برجام ضرورت داشته باشد، مشروط بر آنکه دولت های مربوطه این تصمیم را به اطلاع شورای امنیت رسانده باشند و این شورا آن را تأیید کرده باشد؛

(4) موضوع یک رای یا قرار قضایی، اجرایی یا داوری باشد که در آن صورت، وجوه مورد نظر، سایر دارایی های مالی و منابع اقتصادی می تواند برای استفاده در این رای یا قرار استفاده شود، منوط به آنکه قرار یا رای مزبور مربوط به قبل از تاریخ صدور قطعنامه شماره 1737 (سال 2006) بوده، در جهت منافع یکی از افراد یا موسسات موضوع تدابیر مطرح شده در این بند نباشند و توسط دولت های مربوطه به اطلاع شورای امنیت رسیده باشد؛ یا

(5) برای فعالیت های مرتبط با موارد مطرح شده در بند2 یا هر فعالیت مورد نیازدیگر برای اجرای برجام ضروری باشد، منوط به آنکه این تصمیم توسط دولت های مربوطه به اطلاع شورای امنیت رسیده باشد و شورای امنیت آن را تأیید کرده باشد.

بعلاوه، این مفاد نباید مانع از این شود که یک فرد یا نهاد در لیست قرار گرفته، بدهی های خود را که مربوط به قراردادهای دوره قبل از در لیست قرار گرفتن آن فرد یا نهاد هستند بپردازد، مشروط بر اینکه دولتهای مربوطه معلوم کرده باشند که قرارداد مربوط به اقلام، مواد، تجهیزات، کالاها، فناوری‏ها ، مساعدت ، آموزش، کمک مالی، سرمایه گذاری، واسطه گری یا دیگر خدمات ممنوعه‏ ذکر شده در این بیانیه نبوده؛ پرداخت مستقیما یا به صورت غیر مستقیم توسط اشخاص یا نهادهای ذیل مفاد این بند دریافت نشده؛ و 10 روز پیش از صدور چنین مجوزی،اطلاع لازم از سوی دولت مربوطه به شورای امنیت مبنی بر تصمیم برای پرداخت یا دریافت چنین وجوهی یا صدور مجوز، ، در صورت اقتضاء، برای رفع انسداد منابع، دارایی های مالی یا منابع اقتصادی برای این هدف.

بعلاوه، دولت‏ها می توانند اجازه افزوده شدن بهره یا دیگر درآمدهای متعلقه به حساب های مسدود شده وفق این بند، یا پرداخت های مربوط به قراردادها، موافقتنامه ها یا تعهداتی که پیش از تاریخی که آن حساب ها مسدود شده اند، را صادر کنند، مشروط بر اینکه این بهره، دیگر درآمدها یا هزینه ها، همچنان مشمول این تدابیر بوده و مسدود باشند.

هـ)به مدت 5 سال از روز توافق برجام یا تا تاریخی که آژانس گزارشی موید «نتیجه ‏گیری گسترده ‏تر» را ارائه نماید، هرکدام زودتر باشد، اقدامات لازم برای پیشگیری از ورود یا عبور افراد اعلام شده در بند 6(الف) بالابه یا ازسرزمین شان را انجام دهند، هرچند با این تاکید که هیچ چیز در این بند نباید یک دولت را به ممانعت از ورود اتباع خود به سرزمینش ملزم کند. تدابیر اعمال شده در این بند، هرگاه شورای امنیت به صورت مورد به مورد تشخیص دهد که چنین سفرهایی به دلایل انساندوستانهقابل توجیهاست نبایستی اعمال شود، از جمله در خصوص تکالیف مذهبی، یا زمانی که شورای امنیت نتیجه بگیرد که یک معافیت به نحو دیگری به پیشبرد اهداف قطعنامه جدید کمک می کند، از جمله زمانی که بند 15 اساسنامه مطرح است؛

و) اقدامات لازم را منطبق با قطعنامه و دستورالعمل ارائه شده از سوی شورای امنیت در ارتباط با اقلامی کهعرضه، فروش، انتقال یا صادرات آن ها در تعارض بامفاد مندرج در برجام یا این بیانیه صورت گرفته، انجام داده و در چنان اقداماتی همکاری کنند.

7. همه دولتها فراخوانده می شوند که اجرای کامل برجام را تسهیل کنند، از طریق بازرسی، محموله ها به و از ایران، در قلمرو خود از جمله بنادر و فرودگاه ها، منطبق با اختیارات و قوانین ملی خود و منطبق با قوانین بین المللی به خصوص حقوق دریاها و معاهدات بین المللی هوانوردی مربوطه، در صورتی که بر اساس دلایلی معقول، اعتقاد داشته باشندآن محموله‏ دربردارنده اقلامی است که تامین، فروش، انتقال یا صادرات آن ها برخلاف مفاد برجام یا این بیانیه صورت گرفته؛ و همچنین بدان فراخوانده می شوند که اگر مبتنی بر دلایل معقولی، اعتقاد دارند که یک کشتی حامل اقلامی است که عرضه، فروش، انتقال یا صادرات آن ها بر خلاف مفاد برجام یا این بیانیه صورت گرفته، در بازرسی کشتی در آب های آزاد، با رضایت دولت پرچم کشتی، همکاری کنند.

چین، فرانسه، آلمان، فدراسیون روسیه، انگلستان، ایالات متحده و اتحادیه اروپایی، خاطرنشان می کنند که چنین درکی دارند که متعاقب تصویب قطعنامه ای که برجام را تائید می کند، شورای امنیت ترتیبات عملی برای مستقیما برعهده گرفتن وظایف مقرر در این بیانیه، از جمله نظارت و حمایت از اجرای این مفاد توسط دولتهای عضو،بررسیطرحهای مشروحه در بند2 این بیانیه، پاسخ به استعلامات دولت‏های عضو، ارائه دستورالعمل ، و بررسی اطلاعات مربوط به اقدامات ادعایی متناقض با قطعنامه را انجام خواهد داد. بعلاوه، این دولتها پیشنهاد می کنند که شورای امنیت از دبیر کل بخواهد که هر 6 ماه، در مورد اجرای این مفاد گزارش دهد.

دوره زمانی مفاد این بیانیه می تواند توسط کمیسیون مشترکبه درخواست هریک از اعضاء در نشست دو سالانه در سطح وزرا، که کمیسیون می تواند با اجماع، توصیه هایی را به شورای امنیت بدهد، مورد بازنگری قرار گیرد.

**پیوست

1- داوود آقاجانی

2- امیر موید علایی

3- بهنام عسگرپور

4- محمد فدایی آشیانی

5- عباس رضایی آشتیانی

6- سازمان انرژی اتمی ایران

7- هاله بختیار

8- مرتضی بهزاد

9- مرکز تحقیقات و تولید سوخت هسته ای اصفهان و مرکز فناوری هسته ای اصفهان

10- بانک فرست ایست اکسپورت

11- سید حسین حسینی

12- شرکت کشتیرانی ایران و هند

13- شرکت کشتیرانی جمهوری اسلامی- بنلوکس

14- جابر ابن حیان

15- مرکز تحقیقات هسته ای کرج

16- شرکت کاوش یار

17- علی حاجی نیا لیلابادی

18- شرکت مصباح انرژی

19- شرکت صنایع نوین تکنیک

20- حمیدرضا مهاجرانی

21- جعفر محمدی

22- احسان منجمی

23- هوشنگ نوبری

24- شرکت نوین انرژی

25- مرکز تحقیقات هسته ای کشاورزی و دارویی

26- شرکت پارس تراش

27- صنایع پیشگامانرژی

28- محمد قنادی

29- امیر رحیمی

30- جواد رحیقی

31- عباس رشیدی

32- جواد کریمی ثابت

33- سید جابر صفدری

34- قاسم سلیمانی

35- خطوط کشتیرانی جنوب ایران

36- شرکت تماس