تشکیل اجلاس فوق العاده شورای امنیت سازمان ملل
بیداری دیر هنگام "اسد"
سوریه را به کام گرداب کشید
رویدادهای سه روز گذشته سوریه، یکبار دیگر نشان داد که این کشور به سمت جنگ داخلی، تجزیه و دخالت خارجی پیش می رود. درحالیکه بشار اسد بی وقفه از اعتقاد خود به اصلاحات سخن می گوید و حتی گام هائی در این جهت برداشته، اما از دو سو، این گام ها با ناکامی روبرو می شود. از یکسو تظاهراتی که برخی خبرگزاری ها موتور آن را سلفی ها و القاعده می دانند و از سوی دیگر ژنرال های ارتش سوریه که یا می خواهند گره را با دندان باز کنند و یا در پی برقراری یک حکومت نظامی در سوریه اند. حکومتی که ماهیت آن قابل پیش بینی نیست و ای بسا همان مسیری را طی کند که انورسادات در مصر طی کرد. یعنی گرفتن برخی امتیازها – از جمله پس گرفتن بلندی های جولان از اسرائیل- و سپس همسو شدن با اسرائیل. یعنی همان مسیری که مصر در زمان سادات و سپس مبارک رفت. سادات نیز با پس گرفتن صحرای سینا از اسرائیل نخست به یک قهرمان ملی تبدیل شد، اما همه برگ های بازی از پیش تدارک دیده شده و زیر میزی رد و بدل شده بود. صحرای سینا به مصر بازگردانده شد و در عوض مصر به متحد اسرائیل تبدیل شد!
قدرت گیری القاعده و سلفی ها در سوریه نیز می تواند روی دیگر این طرح، یعنی حکومت نظامی ها در سوریه شود. یعنی روی کار آمدن حکومتی ارتجاعی و ضد شیعه که بزرگترین نفوذ را عربستان بر آن خواهدداشت و بر قدرت ترکیه در منطقه نیز خواهد افزود. دراینصورت نیز، حزب الله لبنان بزرگترین بازنده همسایه و جمهوری اسلامی بزرگترین بازنده منطقه خواهد بود.
اگر تصویر آینده را اینگونه ببینیم، آنگاه بیشتر می توان نتایج مخرب آن توصیه ها و دخالت های بیت رهبری و فرماندهان سپاه و همچنین حزب الله لبنان در رویدادهای سوریه را ارزیابی کرد. توصیه ها و دخالت هائی که نزدیک به 1600 قربانی از میان مردم و بالای 300 کشته از میان نظامی های سوریه تاکنون باقی گذاشته است و عملا گرهی را که می شد در همان ابتدا حرکت های اعتراضی با سر انگشت باز کرد، حالا با دندان هم نمی شود باز کرد.
نشانه هائی وجود دارد که زیر پای بشار اسد پوست خربزه گذاشته شد و حالا، هر اندازه که تلاش می کند پرچمدار اصلاحات شود و خطرخارجی و ضرورت وحدت ملی برای مردم توضیح دهد، بی نتیجه می ماند.
در این شرایط است که خبرگزاری ها از تلفات نزدیک به 200 نفر در جریان سرکوب نظامی مردم در چند شهر سوریه در روز یکشنبه گذشته دادند و متعاقب آن نماینده آلمان در شورای امنیت سازمان ملل خواهان جلسه فوق العاده این شورای برای رسیدگی به وقایع سوریه و بویژه کشتار اخیر شد. اوباما "بشار اسد" را ناتوان در پاسخگوئی به خواست های اصلاحی مردم اعلام کرد و وزارت خارجه روسیه، نگران از آنچه در پیش است، با صدور بیانیه ای مخالفان و دولت سوریه را دعوت به خویشتن داری، رعایت حقوق انسانی و پرهیز از خشونت کرد.
توصیه هائی که اعتبار اجرائی ندارد، اما نشان دهنده نگرانی روسیه از تشکیل اجلاس شورای امنیت و موقعیت خود هنگام گرفتن رای به قطعنامه ای علیه دولت سوریه است. قطعنامه ای که می تواند مقدمه ای برای گام های بعدی برای دخالت های مستقیم تر در امور سوریه شود.
بیداری دیر هنگام "اسد"
سوریه را به کام گرداب کشید
رویدادهای سه روز گذشته سوریه، یکبار دیگر نشان داد که این کشور به سمت جنگ داخلی، تجزیه و دخالت خارجی پیش می رود. درحالیکه بشار اسد بی وقفه از اعتقاد خود به اصلاحات سخن می گوید و حتی گام هائی در این جهت برداشته، اما از دو سو، این گام ها با ناکامی روبرو می شود. از یکسو تظاهراتی که برخی خبرگزاری ها موتور آن را سلفی ها و القاعده می دانند و از سوی دیگر ژنرال های ارتش سوریه که یا می خواهند گره را با دندان باز کنند و یا در پی برقراری یک حکومت نظامی در سوریه اند. حکومتی که ماهیت آن قابل پیش بینی نیست و ای بسا همان مسیری را طی کند که انورسادات در مصر طی کرد. یعنی گرفتن برخی امتیازها – از جمله پس گرفتن بلندی های جولان از اسرائیل- و سپس همسو شدن با اسرائیل. یعنی همان مسیری که مصر در زمان سادات و سپس مبارک رفت. سادات نیز با پس گرفتن صحرای سینا از اسرائیل نخست به یک قهرمان ملی تبدیل شد، اما همه برگ های بازی از پیش تدارک دیده شده و زیر میزی رد و بدل شده بود. صحرای سینا به مصر بازگردانده شد و در عوض مصر به متحد اسرائیل تبدیل شد!
قدرت گیری القاعده و سلفی ها در سوریه نیز می تواند روی دیگر این طرح، یعنی حکومت نظامی ها در سوریه شود. یعنی روی کار آمدن حکومتی ارتجاعی و ضد شیعه که بزرگترین نفوذ را عربستان بر آن خواهدداشت و بر قدرت ترکیه در منطقه نیز خواهد افزود. دراینصورت نیز، حزب الله لبنان بزرگترین بازنده همسایه و جمهوری اسلامی بزرگترین بازنده منطقه خواهد بود.
اگر تصویر آینده را اینگونه ببینیم، آنگاه بیشتر می توان نتایج مخرب آن توصیه ها و دخالت های بیت رهبری و فرماندهان سپاه و همچنین حزب الله لبنان در رویدادهای سوریه را ارزیابی کرد. توصیه ها و دخالت هائی که نزدیک به 1600 قربانی از میان مردم و بالای 300 کشته از میان نظامی های سوریه تاکنون باقی گذاشته است و عملا گرهی را که می شد در همان ابتدا حرکت های اعتراضی با سر انگشت باز کرد، حالا با دندان هم نمی شود باز کرد.
نشانه هائی وجود دارد که زیر پای بشار اسد پوست خربزه گذاشته شد و حالا، هر اندازه که تلاش می کند پرچمدار اصلاحات شود و خطرخارجی و ضرورت وحدت ملی برای مردم توضیح دهد، بی نتیجه می ماند.
در این شرایط است که خبرگزاری ها از تلفات نزدیک به 200 نفر در جریان سرکوب نظامی مردم در چند شهر سوریه در روز یکشنبه گذشته دادند و متعاقب آن نماینده آلمان در شورای امنیت سازمان ملل خواهان جلسه فوق العاده این شورای برای رسیدگی به وقایع سوریه و بویژه کشتار اخیر شد. اوباما "بشار اسد" را ناتوان در پاسخگوئی به خواست های اصلاحی مردم اعلام کرد و وزارت خارجه روسیه، نگران از آنچه در پیش است، با صدور بیانیه ای مخالفان و دولت سوریه را دعوت به خویشتن داری، رعایت حقوق انسانی و پرهیز از خشونت کرد.
توصیه هائی که اعتبار اجرائی ندارد، اما نشان دهنده نگرانی روسیه از تشکیل اجلاس شورای امنیت و موقعیت خود هنگام گرفتن رای به قطعنامه ای علیه دولت سوریه است. قطعنامه ای که می تواند مقدمه ای برای گام های بعدی برای دخالت های مستقیم تر در امور سوریه شود.
